Kazancını azaltmak amacıyla gerçeğe uygun olmayan faturalarıkayıtlarına yansıtan davacı şirket adına tespit edilen matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyat hk.
Danıştay 4. Daire E. 2001/142 K. 2002/1868 T. 6.5.2002 GERÇEĞE UYGUN OLMAYAN FATURA KULLANIMI MATRAH FARKI KAZANCINI AZALTMAK AMACIYLA GERÇEĞE UYGUN OLMAYAN FATURALARI KAYITLARINA YANSITAN DAVACI ŞİRKET ADINA TESPİT EDİLEN MATRAH FARKI ÜZERİNDEN YAPILAN TARHİYAT HK. 213/md. 30 Temyiz Eden: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Limited Şirketi Vekili: Av. .... İstemin Özeti: 1997 yılı işlemleri incelenen davacının bir kısım giderlerini sahte fatura ile belgelendirdiği ve gerçeğe uygun olmayan belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ileri sürülerek re'sen kurumlar vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, kurumlar vergisi, fon payı ve geçici vergiye bağlı olarak kaçakçılık cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi, 29.9.2000 günlü ve E: 2000/95, K: 2000/547 sayılı kararıyla, olayda re'sen takdir nedeni olarak kabul edilen defter kayıtları ve bunlarla ilgili belgelerin vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitini önleyecek şekilde noksan, usulsüz ve karışık olduğunun; ancak Vergi Usul Kanununun 134 üncü maddesinde belirtilen şekilde yapılmış bir inceleme ile tespit edilmesi gerektiği, inceleme elemanınca hasılatın % 70 inin gider, % 30 unun ise net gelir olacağı yönündeki şirket temsilcisinin ifadesi esas alınarak matrah belirlendiği, fatura düzenlediği belirtilenler hakkında karşıt inceleme yapılmadığı dolayısıyla gerçek gelirin tespiti amacıyla yeterli araştırma yapılmadığı gerekçesiyle vergi ve cezanın kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare yapılan tarhiyatın yasaya uygun olduğunu ileri sürmekte ve kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilememiştir. Tetkik Hakimi ....'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'nun Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri ettiği ileri sürülerek bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatı kaldıran mahkeme kararına karşı ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. Nakliyecilik yapan davacının 1997 yılında bir kısım gider kayıtlarını gerçeğe uygun olmayan belgelere dayandırdığı ileri sürülerek hesaplanan matrah farkına gelince; Yapılan incelemeyle 1997 yılında ibraz edilen alış belgelerinden 35.233.012.478 liralık kısmın sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olduğu, sadece 2.161.937.319 lira tutarındaki emtia ya da hizmet alışına ait fat...