Gerçekte bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan ya da malı satan ve işi yapan dışındaki bir kişi tarafından düzenlenen faturaların, alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı hk.
Danıştay 3. Daire E. 2000/4292 K. 2003/3080 T. 14.5.2003 SAHTE VE MUHTEVİYATI İTİBARIYLA YANILTICI BELGE GERÇEK OLMAYAN MAL HAREKETİ SAHTE FATURA GERÇEKTE BİR EMTİA TESLİMİ VEYA HİZMET İFASINA DAYANMAYAN YA DA MALI SATAN VE İŞİ YAPAN DIŞINDAKİ BİR KİŞİ TARAFINDAN DÜZENLENEN FATURALARIN, ALIM SATIM YA DA HİZMET İFASININ BELGESİ OLARAK KABUL EDİLMESİNE OLANAK BULUNMADIĞI HK. 213/md. 134 , 227 , 229 , 230 Temyiz Eden: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: 1998 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucunda tüm alış faturalarının sahte olduğunun saptanması üzerine satış faturalarının da gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı, komisyon karşılığı düzenlediği bu faturalardan elde ettiği gelirini beyan etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı adına re'sen salınan kaçakçılık cezalı gelir vergisi ve fon payını; davacının alış faturalarını düzenleyen şahıslar hakkındaki raporlardan bu belgelerin sahte olduğu sonucuna varılmış ise de satış faturalarının gerçeği yansıtmadığı, bunların komisyon karşılığı düzenlendiği hususunda somut bir tespit bulunmadığı gerekçesiyle kaldıran .... Vergi Mahkemesinin 26.5.2000 gün ve E: 1999/397, K: 2000/254 sayılı kararının; vergi inceleme raporuyla sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini beyan etmediği belirlenen davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Vergi inceleme raporundaki tespitlere göre alış faturalarının gerçek bir mal teslimine dayanmadığı anlaşılan davacı tarafından satış faturalarının sahte olmadığı iddiasını ispatlayacak bilgi belge sunulmadığından cezalı tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Komisyon karşılığı fatura düzenlediği yolundaki vergi inceleme raporuyla belirlenen matrah farkı üzerinden davacı adına yapılan cezalı tarhiyatı kaldıran vergi mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227'nci maddesinin 1'inci fıkrasında; Kanunda aksine hüküm olmadıkça bu Kanuna göre tutulan ve üçüncü şahıslarla olan münasebet ve muamelelere ait olan kayıtların tevsikinin mecburi olduğu, 229'uncu maddede ise faturanın; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari belge olduğu kurala bağlanmıştır. 230'uncu m...