Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/4015 · K. 2003/160
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:2000/4015 Karar No:2003/160

E. 2000/4015K. 2003/16021 Ocak 2003
işi bırakma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

İşi bırakan mükelleflerin keyfiyeti vergi dairesine bildirmeye mecbur oldukları hk.

Karar Metni

Danıştay 3. Daire E. 2000/4015 K. 2003/160 T. 21.1.2003 İŞİ BIRAKMA İŞİ BIRAKAN MÜKELLEFLERİN KEYFİYETİ VERGİ DAİRESİNE BİLDİRMEYE MECBUR OLDUKLARI HK. 213/md. 153 , 160 Temyiz Eden: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: Döner salonu işleten ve 1995 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle takdir komisyonunca hayat standardı temel gösterge tutarına göre belirlenen dönem matrahı üzerinden davacı adına re'sen salınan ağır kusur cezalı gelir vergisi ve fon payını; 27.12.1994 tarihinde işi bırakma bildiriminde bulunan davacının, faaliyetini 1995 yılında devam ettirdiğinin tespit edilmediği, yalnızca aynı iş yerinde tuhafiyecilik yapan bir başka vergi mükellefi nezdinde tutulan 24.12.1998 tarihli tutanaktaki tespitlerden faaliyetin devam ettiği sonucuna ulaşıldığı, işçisi nezdinde düzenlenen 29.12.1994 tarihli tutanağın ise faaliyetin 1995 yılında devam ettiği tespitini değil, işi bırakma bildirimine rağmen 1994 yılında faaliyetin devam ettiği tespitini içerdiği, bu nedenle davacının faaliyetini 1995 yılında sürdürdüğü varsayılarak yapılan vergilendirmede hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kaldıran .... Vergi Mahkemesinin 30.5.2000 günlü ve E: 2000/14, K: 2000/136 sayılı kararının; işi bırakma bildiriminde bulunmasına rağmen faaliyetini devam ettirdiği saptanan davacı adına yapılan tarhiyatta kanuna aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 153'üncü maddesinde işe başlayan, 160'ncı maddesinde ise işi bırakan mükelleflerin keyfiyeti vergi dairesine bildirmeye mecbur oldukları; 161'inci maddesinde ise vergiye tabi olmayı gerektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesinin işi bırakmayı ifade edeceği, işlerin herhangi bir sebep yüzünden geçici bir süre için durdurulmasının işi bırakma sayılmayacağı kurala bağlanmıştır. Et döneri satışına ilişkin faaliyeti nedeniyle işe başlama bildiriminde bulunmayan bu faaliyeti; iş yerinde yapılan denetimler sonucu nezdinde düzenlenen 29.11.1994 ve 8.12.1994 tarihli tutanaklar ile saptanan ve adına 25.11.1994 tarihinden geçerli olmak üzere mükellefiyet tesis edilen davacı; 27.12.1994 tarihinde vergi dairesi kayıtlarına giren işi bırakma bildirim form...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 153

Aşağıda yazılı mükelleflerden işe başlıyanlar keyfiyeti vergi dairesine

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2001/1668 · K. 2003/9

8 Ocak 2003

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/8647 · K. 2003/4897

3 Aralık 2003

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1999/5314 · K. 2000/1937

8 Mayıs 2000

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1998/4086 · K. 1999/3392

5 Ekim 1999

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1997/245 · K. 1998/543

12 Şubat 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2003/1292 · K. 2004/505

17 Mart 2004