Gerçek usulde vergilendirilirken işini terk eden, bir süre sonra aynı işe götürü usulde devam eden mükellefin durumu hk.
Danıştay 4. Daire E. 1999/5314 K. 2000/1937 T. 8.5.2000 İŞİ TERK GERÇEK USULDE MÜKELLEFİYET GÖTÜRÜ USULDE MÜKELLEFİYET GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLİRKEN İŞİNİ TERK EDEN, BİR SÜRE SONRA AYNI İŞE GÖTÜRÜ USULDE DEVAM EDEN MÜKELLEFİN DURUMU HK. 193/md. 50 Temyiz Eden : ... Karşı Taraf : Maliye Bakanlığı İstemin Özeti : Gerçek usulde vergilendirilen davacı 30.7.1990 tarihinde faaliyetini terk etmiş, 2.8.1990 tarihinde aynı faaliyete yeniden başlamış, ancak bu defa götürü usulde mükellefiyet tesis edilmiş, daha sonra götürü usulde mükellefiyet tesisi işlemi iptal edilerek bu durum davacıya tebliğ edilmiş, davacının düzeltme, şikayet başvurularının reddi üzerine 15.4.1998 tarihli Maliye Bakanlığı işleminin iptali istemiyle dava açmıştır. .... Vergi Mahkemesi 17.6.1999 günlü ve E: 1999/63, K: 1999/389 sayılı kararıyla; canlı hayvan alım satımıyla uğraşan davacının 30.7.1990 tarihine kadar .... Vergi Dairesinin gerçek usulde mükellefi iken bu tarihten itibaren işini terk ettiği, 2.8.1990 tarihinde .... Vergi Dairesinden götürü usulde vergilendirmeyi talep ettiği ve bu tarih itibarıyla götürü usulde mükellefiyet tesis ettirildiği, ancak davacının daha önceden aynı faaliyetten dolayı gerçek usulde mükellef olduğunun anlaşılması üzerine 2.8.1990 tarihinden itibaren gerçek usulde mükellefiyete alındığı, bu işlemin davacıya 21.4.1993 tarihinde bildirildiği, 14.7.1993 tarihinde vergi dairesine düzeltme başvurusunda bulunulduğu, başvurunun reddedildiği, vergi dairesince 1992, 1993, 1994 yılları için takdir komisyonu kararına dayanılarak tarhiyat yapıldığı, davacının 28.4.1997 tarihinde Maliye Bakanlığı'na başvurduğu, tarhiyatlara karşı da düzeltme yoluna gittiği, vergi dairesinin 26.5.1997 tarihinde ret cevabı vermesi sonucu 1.7.1997 tarihinde Maliye Bakanlığı'na yeniden müracaat ettiği, Maliye Bakanlığı'nın her iki başvuruyu reddetmesi üzerine dava açıldığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 50 nci maddesinin son fıkrasında gerçek usulde vergilendirilenlerin aynı işe devam ettikleri müddetçe bu usulden dönemeyeceklerinin öngörüldüğü, davacının gerçek usulde vergilendirilirken faaliyetine son verip bir süre sonra aynı faaliyeti dolayısıyla götürü usulde mükellefiyet tesis ettirdiği, ancak mevcut düzenleme dikkate alındığında davacının yeniden gerçek usulde vergilendirilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı, ortada bir vergileme hatası olmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Davacı, daha önceki faaliyetini terk ettikten sonra canlı hayvan alım satımına başladığını, bu faaliyeti için de götürü usulde vergilendirilmesinin esas olduğunu ileri sürmekte, kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Aç...