İşini bıraktığını bildirmeyen ve faaliyetine devam eden yükümlülerin zarar beyan etseler dahi hayat standardı temel gösterge tutarı üzerinden vergilendirilmeleri gerektiği hk.
Danıştay 3. Daire E. 2001/1668 K. 2003/9 T. 8.1.2003 İŞİ BIRAKMA HAYAT STANDARDI TEMEL GÖSTERGE TUTARI İŞİNİ BIRAKTIĞINI BİLDİRMEYEN VE FAALİYETİNE DEVAM EDEN YÜKÜMLÜLERİN ZARAR BEYAN ETSELER DAHİ HAYAT STANDARDI TEMEL GÖSTERGE TUTARI ÜZERİNDEN VERGİLENDİRİLMELERİ GEREKTİĞİ HK. 193/md. 196 213/md. 153 , 160 Temyiz Eden: Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: Serbest avukatlık yapan ve 1998 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini faaliyeti ve geliri bulunmaması nedeniyle adına hayat standardı esasına göre vergi tahakkuk ettirilemeyeceği yolunda ihtirazi kayıtla veren davacı adına hayat standardı temel gösterge tutarı üzerinden tahakkuk ettirilen gelir vergisi ve fon payını; 1.1.1999 tarihinden itibaren uygulamadan kaldırılan hayat standardı esasının gelir vergisi sistemi içinde bir güvenlik ve oto kontrol sistemi olarak yer aldığı,bu esasa göre, yükümlünün beyan ettiği kazanç hayat standardı temel göstergesi ve ilave göstergeler toplamından az ise, hayat standardı göstergeleri toplamının vergilendirmeye esas alınacağı, dosyadaki belgelerin incelenmesinden, davacının yıl içinde hiçbir faaliyeti, gelir ve gideri olmadığı, yasal zorunluluk nedeniyle hayat standardı esasına ilişkin bildirimi ekleyerek dönem beyannamesini verdiğinin anlaşıldığı, bu durumda, faaliyeti olmayan ve herhangi bir kazanç beyan etmeyen davacının hayat standardı esasına göre vergilendirilmesinde yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kaldıran .... Vergi Mahkemesi'nin 26.10.1999 gün ve E: 1999/290, K: 1999/521 sayılı kararının; faaliyetini terk ettiğini bildirmeyen davacının hayat standardı esasına göre vergilendirilmesinin kanuna uygun olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Faaliyetini terk ettiği yolunda bildirimde bulunamayan davacının ilgili dönemde yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler uyarınca hayat standardı esasına göre vergilendirilmesi kanuna uygun olduğundan, tahakkuku kaldıran vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 53'üncü maddesinde serbest meslek erbabı, işe başlamayı bildirmek zorunda olan mükellefler arasında sayılmış, 160'ncı maddesinde, Yasa'nın 153'üncü maddesinde yazılı mükelleflerden işi bırakanların keyfiyeti vergi dairesine bildirmeye mecbur oldukları hükmüne yer verilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 1998 takvim yılında yürürlükte olan mükerrer 116'ncı maddesinde ise, gelir ...