Otomobil giderlerinin, kazancın tespit edilmesinde gider olarak yazılıp yazılmayacağı hk.
Danıştay 3. Daire E. 1999/3138 K. 2000/413 T. 3.2.2000 OTO GİDERLERİNİN TİCARİ KAZANÇTAN İNDİRİMİ OTOMOBİL GİDERLERİNİN, KAZANCIN TESPİT EDİLMESİNDE GİDER OLARAK YAZILIP YAZILMAYACAĞI HK. 193/md. 40 , 41 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. İstemin Özeti : Davacı şirketin 1994 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak adına re'sen salınan kurumlar ve geçici kurumlar vergileri, fon payı ile bu vergilere ve fon payına bağlı olarak kesilen kaçakçılık cezalarına karşı açılan davayı; işle ilgisi olmayan ortakların zati ve ailevi ihtiyaçlarına ilişkin giderlerin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 40. maddesinde sayılan safi kazancın tespitinde indirilecek giderler arasında yer almadığı ve sözü edilen maddenin 5. bendinde nakliyecilikte kullanılmayan binek otomobillerinin giderlerinin yarısının safi kazancın tespitinde gider olarak indirilebileceği belirtildiğinden, davacı şirketin binek otomobiline ait giderlerinin yarısı ile işle ilgisi olmayan giderlerin kabul edilmemesi suretiyle bulunan matrah farklarında ve bu matrah farkları üzerinden salınan kurumlar vergisi ve fon payında kanuna aykırılık görülmediği, kaybolması nedeniyle incelemeye ibraz edilmeyen ve yasal defterlere intikal ettirilmeyen üç adet faturanın kullanıldığından bahisle defterlere kaydedilen faturaların ortalamasından hareketle bulunan matrah farkına gelince, olayda, davacı şirket tarafından kaybedilen fatura cildindeki üç adet faturanın kullanıldığına ilişkin somut bir tespit bulunmadığı, sözü edilen faturaların diğer mükelleflerin defterlerine gider olarak kaydedildiği tespit edilmediğinden, varsayımdan hareketle bulunan matrah farkında ve bu matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği, öte yandan, inceleme elemanınca davacı şirket tarafından aktife kayıtlı iktisadi kıymetler için hesaplanan amortismanın, envanter defteri, amortisman defteri ya da amortisman listesinde gösterilmemesi nedeniyle gider olarak yazılamayacağından bahisle matrah farkı bulunmuş ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun amortisman mevzuunu açıklayan 313. maddesinde böyle bir zorunluluğun bulunmadığı açık olduğundan, sözkonusu matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği, bu durumda, davacı şirketin 1994 yılındaki zarar beyanı da göz önünde bulundurulduğunda kurumlar vergisi ve fon payının 40.783.548.-lira matrah üzerinden tadil edilmesi gerektiği, matrahın defter ve belgelerin incelenmesi sonucu bulunmuş olması nedeniyle tarhiyata kusur cezası uygulanması gerektiği, mahsup dönemi geçtiğinden geçici vergi aslı aranmayacağı gerekçesiyle kısmen kabul ederek kurumlar vergisi ve fon payını 40.783.548.- lira matrah üzerinden tadil eden, kesilen kaçakçılık cezalarını kusur cezalarına çeviren, geçici kurumlar vergisini ise kaldıran ... Vergi Mahkemesinin 10.3.1999 gün ve E:1998/810, K:1999/198 sayılı kararının; davacı şirk...