Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/3915 · K. 1996/1075
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:1995/3915 Karar No:1996/1075

E. 1995/3915K. 1996/107528 Mart 1996
götürü usulde vergilendirmenin şartlarıişinde bilfiil çalışma şartı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Davacının işyerinde işçi çalıştırmasının işinde bilfiil çalışmak koşulunu bozmayacağı, bu nedenle götürü usulde vergilendirilmesinin diğer koşullarını aştığı saptanmadan gerçek usulde vergilendirilmesi yolunda yapılan işlemde yasal isabet bulunmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 3. Daire E. 1995/3915 K. 1996/1075 T. 28.3.1996 İŞİNDE BİLFİİL ÇALIŞMA ŞARTI GÖTÜRÜ USULDE VERGİLENDİRMENİN ŞARTLARI DAVACININ İŞYERİNDE İŞÇİ ÇALIŞTIRMASININ İŞİNDE BİLFİİL ÇALIŞMAK KOŞULUNU BOZMAYACAĞI, BU NEDENLE GÖTÜRÜ USULDE VERGİLENDİRİLMESİNİN DİĞER KOŞULLARINI AŞTIĞI SAPTANMADAN GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLMESİ YOLUNDA YAPILAN İŞLEMDE YASAL İSABET BULUNMADIĞI HK. 193/md. 47 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Akaryakıt ticaretine 1.5.1994 tarihinde başlayan davacının işyerinde yapılan denetim sonucu düzenlenen 3.10.1994 tarihli tutanağa dayanılarak gerçek usulde vergilendirilmesi yolunda yapılan işleme karşı açılan davayı; uyuşmazlığın, davacının işinin başında bilfiil bulunmaması, yanında işçi çalıştırması ve fatura bastırmak için izin alması nedeniyle gerçek usulde vergilendirilmesi yolunda tesis edilen işleme ilişkin olduğu, Gelir Vergisi Kanununun 47 nci maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde kendi işinin başında bilfiil çalışmak veya bulunmak koşulunun götürü usule tabi olmanın genel koşulları arasında saydığı ve yardımcı işçi ve çırak çalıştırmanın, zaruri ayrılmalar sebebi ile geçici olarak bilfiil işinin başında bulunmamanın bu koşulu bozmayacağı hükmünün öngörüldüğü, olayda, davacının işinin başında bulunmadığı, işçi çalıştığının tespit edildiği, davacının 10.10.1994 tarihinde işe başladığını bildirdiği, götürü usulde vergilendirilmesini istediği, davacının işyerinde işçi çalıştırılmasının işinde bilfiil çalışmak koşulunu bozmayacağı, bu nedenle götürü usulde vergilendirilmesinin diğer koşullarını aştığı saptanmadan gerçek usulde vergilendirilmesi yolunda yapılan işlemde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek, gerçek usulde mükellefiyet tesisi yolunda yapılan işlemi iptal eden ... Vergi Mahkemesinin 25.4.1995 gün ve E: 1994/464, K: 1995/138 sayılı kararının; götürü usulde vergilendirilmenin koşullarını ihlal ettiği saptanan davacının gerçek usulde vergilendirilmesi yolunda yapılan işlemde kanuna aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi : ... Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : ... Düşüncesi : Dosyanın incelenmesinden; akaryakıt ticareti dolayısıyla 1.5.1994 tarihinde götürü usulde mükellefiyet tesis ettirdikten sonra 3.10.1994 tarihinde yapılan yoklamada işyerinde bilfiil çalışmadığı, işçi çalıştırdığı tespit edilen ve 4.10.1994 tarihli dilekçesi ile de fatura bastırmak için izin isteyen davacı hakkında tesis edilen gerçek usulde mükellefiyetin iptaline ilişkin Vergi Mahkemesi kararının temyizen bozulmasının istenildiği anlaşılmıştır. Gelir Vergisi Kanununun 47 nci maddesinin 1 inci fıkrasının ilk bendinde, götürü usule tabi olmanın genel şartları arasında kendi işinde bilfiil çalışmak v...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/2432 · K. 1998/2233

26 Mayıs 1998

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2006/2779 · K. 2007/1472

24 Nisan 2007

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2003/1996 · K. 2004/713

8 Nisan 2003

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2001/210 · K. 2001/336

12 Ekim 2001

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1996/904 · K. 1997/983

18 Mart 1997

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2001/2859 · K. 2003/195

21 Ocak 2003