Mahkememizde görülmekte olan Alacak davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20/10/2010 tarihli satış sözleşmesinde davalının her sözleşme yılında asgari 600 m3 ürün satmayı, taahhüde aykırı davranılması halinde eksik kalan her m3 için 60 USD cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, sözleşme döneminde bu ürün satışını gerçekleştirmediğini, gereken uyarıları yaptıklarını ama yanıt verilmediğini, kendilerine düşen yükümlülükleri ifa ettiklerini, davalının sözleşme ve taahhütlerine aykırı davranması sebebiyle sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP; Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kısmi alacak davası olarak çalışması gerektiğini, HMK madde 6'ya göre davanın davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılması gerektiğini, nedenlerinden usulden reddini, esasen...
T.C. İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO:2016/256 KARAR NO:2021/854
DAVA:ALACAK DAVA TARİHİ: 10/03/2016 KARAR TARİHİ: 03/11/2021
Mahkememizde görülmekte olan Alacak davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20/10/2010 tarihli satış sözleşmesinde davalının her sözleşme yılında asgari 600 m3 ürün satmayı, taahhüde aykırı davranılması halinde eksik kalan her m3 için 60 USD cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, sözleşme döneminde bu ürün satışını gerçekleştirmediğini, gereken uyarıları yaptıklarını ama yanıt verilmediğini, kendilerine düşen yükümlülükleri ifa ettiklerini, davalının sözleşme ve taahhütlerine aykırı davranması sebebiyle sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP; Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kısmi alacak davası olarak çalışması gerektiğini, HMK madde 6'ya göre davanın davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılması gerektiğini, nedenlerinden usulden reddini, esasen davacı yanın iyiniyetli olmadığını, talep edilen cezai şartın TBK 177-182 maddelerine uymadığını, uyarılara rağmen mal satışına devam ettiğinden davacı yanın davalı tarafa bir güven oluşturduğunu, iş akdi sone erdiğinde toplu olarak ceza şart isteminin hukuka uygun olmadığını, davacı yanın peşin alımlarda uyması gereken kar marjının alıcı lehine 90+10 olması gerekirken uygulanmadığını, davacının davalı yanı mağdur ettiğini, sözleşme süresinin ilk 2 yılı karayollarının akaryakıt istasyonu önünde yol çalışması yaptığını, istasyonunu bu nedenle uzun zaman faaliyet veremediğini, davanın iyiniyet ve hukuka aykırı olarak açıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkememizce tüm deliller toplanmış, gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmış, 27/02/2017 tarihli ara karar ile tarafların iddia ve savunma hudutları doğrultusunda, dosya içeriği delil ve belgeler ile tarafların uyuşmazlık konusu dönem ticari defter ve kayıtları üzerinde taraf iddialarının yerindeliği, davacının alacağının varlığının ve miktarının tespiti amacıyla talimat yazılarak bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiştir. 03/04/2017 tarihli talimat raporunda bilirkişi özetle; 20/10/2010-07/11/2014 tarihleri arasında toplamda 518.396 litre motorin alışı yaptığı, yani davalının sözleşmede taahhüt ettiği tutarın altında mal alışı yaptığı, ceza şart tutarı 125.015 USD olarak hesaplandığı, ancak davacının 112.290 USD talep ettiği, taraflar arasında imzalanan 20/10/2010 tarihli akaryakıt bayilik sözleşmesi ve satış taahhütnamesi şartlarının davalı tarafından ihlal edildiği, dolayısıyla davalının sözleşmede belirtilen cezai şarttan sorumlu olup olmayacağı yönünden hukuki değerlendirmenin mahkememizin takdirinde olduğu, davalı şirkete ait yıllık kurumlar vergisi beyanları incelendiğinde davalı şirketin sürekli zarar ettiği 2012 yılı hariç 2012 yılında çok cüzi miktarda kar ettiği, 2015 yılı sonu itibariyle şirketin özkaynaklar toplamının 270.660,66 ...