Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2003/3522 · K. 2005/2487
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:2003/3522 Karar No:2005/2487

E. 2003/3522K. 2005/248728 Eylül 2005
ispatsahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Mükellef kurumun gider faturalarının sahte olduğu, bir kısım hasılat faturalarının ise alt ve üst nüshalarının farklı düzenlendiği konusunda somut tespitler olmaksızın, mükellef adına cezalı k.d.v. tarhiyatı yapılamayacağı hk.

Karar Metni

Danıştay 9. Daire E. 2003/3522 K. 2005/2487 T. 28.9.2005 SAHTE FATURA İSPAT MÜKELLEF KURUMUN GİDER FATURALARININ SAHTE OLDUĞU, BİR KISIM HASILAT FATURALARININ İSE ALT VE ÜST NÜSHALARININ FARKLI DÜZENLENDİĞİ KONUSUNDA SOMUT TESPİTLER OLMAKSIZIN, MÜKELLEF ADINA CEZALI K.D.V. TARHİYATI YAPILAMAYACAĞI HK. 213/md. 3 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Ltd. Şti. İstemin Özeti: Davacı şirketin 1998 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak adına 1998/Temmuz-Aralık dönemleri için tarh edilen kaçakçılık cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; dosyanın incelenmesinden bir kısım gider faturalarının sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğu, bir kısım hasılat faturalarının da alt ve üst nüshalarının farklı düzenlendiğinin tespiti üzerine dava konusu cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, olayda davacı şirket adına ...., .... ve .... tarafından düzenlenen faturaların bu kişiler hakkındaki tespitlere göre sahte olduğu, .... Ltd. Şti. ve ....'dan alınan faturaların sahte olduğu yolunda ise somut tespitler bulunmadığı, öte yandan yükümlü şirketin bir kısım hasılat faturalarının alt ve üst nüshalarını farklı düzenledikleri hususunun şirket yetkilisince ifade edildiği, bu hususlar dikkate alınarak mahkemelerince yükümlünün katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi sonucu ortaya çıkan ödenecek katma değer vergisi tutarlarına göre tarhiyatın değişiklikle onanması icap ettiği gerekçesiyle kısmen kabul eden .... Vergi Mahkemesinin 20.6.2003 tarih ve E: 2001/331, K: 2003/1215 sayılı kararının; yapılan cezalı tarhiyatın yasal olduğu ileri sürülerek aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına 28.9.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 3

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2006/4925 · K. 2007/3998

14 Kasım 2007

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2005/3370 · K. 2007/1726

15 Mayıs 2007

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2013/8280 · K. 2016/2969

20 Nisan 2016

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2007/6198 · K. 2009/1744

15 Nisan 2009

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2003/3818 · K. 2005/2936

19 Ekim 2005

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2001/3195 · K. 2002/4875

26 Kasım 2002