Serbest muhasebecilik belgesinin iptali hk.
Danıştay 8. Daire E. 1997/2812 K. 1999/4668 T. 28.9.1999 SMM BELGESİNİN İPTALİ SERBEST MUHASEBECİLİK BELGESİNİN İPTALİ HK. 3568/md. 1 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Bankası A.Ş. Şube Müdürü Karşı Taraf : 1- Maliye Bakanlığı 2- Türkiye Serbest Mali Muhasebeci Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Banka şube müdürü olan davacının, serbest muhasebecilik izin belgesi verilmesi isteminin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada; banka şube müdürlerine verilen birinci derece imza yetkisinin, 3568 sayılı Yasa ile ilgili Yönetmeliğin aradığı anlamda ve üçüncü şahıslara karşı sorumluluk teşkil edici nitelikte olmayıp şube işlemlerinin yürütülmesine yönelik olduğu, bu nedenle mevzuatta belirtilen birinci derece imza yetkisine haiz olarak muhasebenin fiilen sevk ve idare edilmesinden sorumlu olarak çalışmış olma koşulunu taşımadığı açık olan davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddeden .... İdare Mahkemesinin 21.1.1997 gün ve 129 sayılı kararının; şube müdürlüğü görevinden önce muhasebeci olarak muhasebenin fiilen sevk ve idaresinden birinci derece imza yetkisi ile çalışmış olmanın göz önünde bulundurulmadığı öne sürülerek, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Davalı İdarelerin Savunmalarının Özeti: Yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Danıştay Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü : İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe Usul ve Yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına ve yargılama giderlerinin temyiz isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına 28.9.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o----------