Davacının vergi dairesi müdür yardımcılığı görevinden dolayı, serbest muhasebecilik belgesi verilmesi isteminin reddine ilişkin işlemin yasaya uygun olduğu hk.
Danıştay 8. Daire E. 1995/4998 K. 1997/2493 T. 24.9.1997 VERGİ DAİRESİ MÜDÜR YARDIMCISI SMM BELGESİ DAVACININ VERGİ DAİRESİ MÜDÜR YARDIMCILIĞI GÖREVİNDEN DOLAYI, SERBEST MUHASEBECİLİK BELGESİ VERİLMESİ İSTEMİNİN REDDİNE İLİŞKİN İŞLEMİN YASAYA UYGUN OLDUĞU HK. 3568/md. 1 213/md. 135 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Karşı Taraf : Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Davacının Vergi Dairesi Müdür Yardımcılığı görevinden dolayı, serbest muhasebecilik belgesi verilmesi isteminin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davayı, 3568 sayılı Yasanın Geçici 1/b. maddesinde serbest muhasebeci olmaya hak kazanacakların, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 135. maddesinde ise, vergi inceleme yetkisini haiz olanların kimler olduğunun kurala bağlandığı, dosya içeriğinden, davacının Vergi Dairesi Müdür Yardımcısı olduğu, çeşitli tarihlerde kısa süreli olarak müdürlüğe vekalet ettiğinin anlaşıldığı, davacının işlerin aksamaması için geçici olarak yaptığı vekalet görevi nedeniyle 213 sayılı Yasanın 135. maddesi kapsamında olduğunun kabul edilemeyeceği; bu nedenle başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... İdare Mahkemesinin 8.6.1995 günlü ve 1039 sayılı kararının, vekaleten belli bir dönem Vergi Dairesi Müdürlüğü görevinde bulunduğu, bu süre içerisinde vergi inceleme yetkisinin olduğu, davalı idarece kesintisiz bir yıl vekalet eden müdür yardımcılarına bu belgenin verildiği, oysa yasal düzenlemede süre kaydı bulunmadığı öne sürülerek 2577 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: İstemin reddi gerekeceği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddine idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe Usul ve Yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına ve yargılama giderlerinin temyiz isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına 24.9.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o----------