Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2004/3932 · K. 2006/4262
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2004/3932 Karar No:2006/4262

E. 2004/3932K. 2006/426228 Aralık 2006
gecikme zammı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Gecikme zammı cezai nitelik taşımadığından, tahsilinin borçlunun kusurlu iradesinin varlığına bağlı olmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2004/3932 K. 2006/4262 T. 28.12.2006 GECİKME ZAMMI GECİKME ZAMMI CEZAİ NİTELİK TAŞIMADIĞINDAN, TAHSİLİNİN BORÇLUNUN KUSURLU İRADESİNİN VARLIĞINA BAĞLI OLMADIĞI HK. 6183/md. 51 Temyiz İsteminde Bulunan: ....... Vergi Dairesi Müdürlüğü ...... Karşı Taraf: ...... Sanayi Ticaret Limited Şirketi Vekili: Av. ....... İstemin Özeti: Davacı Şirkete ait aracın 2001/2 ve 2002 yıllarına ait motorlu taşıtlar vergilerinin eksik ödendiğinden bahisle hesaplanan gecikme zammına ilişkin işlemi; Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 13'üncü maddesini ve 6183 sayılı Kanunun 51'inci maddesini açıklayarak; olayda, söz konusu dönemlere ilişkin vergilerin eksik ödemesinin davacının kusurundan kaynaklanmadığı; bu durumda, gecikme zammının kusuru bulunmayan davacıdan istenemeyeceği gerekçesiyle iptal eden ...... Üçüncü Vergi Mahkemesinin 2.7.2004 gün ve E:2004/236; K:2004/670 sayılı kararının; davacı tarafından yapılan başvurunun düzeltme başvurusu niteliği taşıması nedeniyle reddi üzerine Maliye Bakanlığına şikayet başvurusu yapılmadan dava açılamayacağı, öte yandan, gecikme zammının cezai nitelik taşımadığı, gecikme zammının tahsilinin borçlunun kusurlu iradesinin varlığına bağlı olmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ........'nun Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı .......'un Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği düşünüldü. Temyiz başvurusu; davacı Şirkete ait aracın 2001/2 ve 2002 yıllarına ait motorlu taşıtlar vergilerinin eksik ödendiğinden bahisle hesaplanan gecikme zammına ilişkin işlemi iptal eden mahkeme kararının bozulması istemine ilişkindir. Gecikme zammının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında bulunması nedeniyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununda düzenlenen düzeltme ve şikayete konu olmaması karşısında, davalı idarenin, davacı tarafından gecikme zammına karşı vergi dairesi müdürlüğüne yapılan başvurunun düzeltme başvurusu niteliği taşıdığı, reddi üzerine Maliye Bakanlığına şikayet başvurusu yapılmadan dava açılamayacağı yolundaki iddiası yerinde değildir. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51'inci maddesinde, kamu alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı belirlenen miktarda gecikme zammı uygulanacağı...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 7

VII. Yasama yetkisi

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2007/4573 · K. 2008/4080

20 Ekim 2008

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/4902 · K. 2002/3367

22 Ekim 2002

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1998/3791 · K. 2000/1398

13 Nisan 2000

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2007/2641 · K. 2008/4086

20 Ekim 2008

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2008/1480 · K. 2010/3415

31 Mayıs 2010

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2006/2915 · K. 2008/1076

5 Mart 2008