Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/5810 · K. 2002/1896
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2000/5810 Karar No:2002/1896

E. 2000/5810K. 2002/189616 Mayıs 2002
ivaz karşılığı ödünç para verme işibankerbsmv mükellefiyeti
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

İvaz karşılığı ödünç para verme işini devamlı ve mutad meslek halinde yapanların banker sayılacağı, bu işten elde ettikleri kazancın kdv'ye değil bsmv'ye konu edilmesi gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2000/5810 K. 2002/1896 T. 16.5.2002 İVAZ KARŞILIĞI ÖDÜNÇ PARA VERME İŞİ BANKER BSMV MÜKELLEFİYETİ İVAZ KARŞILIĞI ÖDÜNÇ PARA VERME İŞİNİ DEVAMLI VE MUTAD MESLEK HALİNDE YAPANLARIN BANKER SAYILACAĞI, BU İŞTEN ELDE ETTİKLERİ KAZANCIN KDV'YE DEĞİL BSMV'YE KONU EDİLMESİ GEREKTİĞİ HK. 6802/md. 28 3065/md. 17 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Limited Şirketi Karşı Taraf: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Davacı Şirketin nakit parasını ortaklarına kullandırmak suretiyle faiz geliri elde ettiğinden bahisle, Aralık/1997 dönemi için vergi inceleme raporunda tarh edilmesi önerilen ve tarhiyat öncesi uzlaşmaya konu edildiği halde uzlaşmaya varılamayan katma değer vergisi ile ağır kusur cezasının iptali istemiyle açılan davayı; olayda, örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu hususunun açık olduğu, davacının ortaklarına borç para verme işleminin, Katma Değer Vergisi Kanununun öngördüğü anlamda bir finansman hizmeti niteliği taşıdığı, bu hizmetten ortakların menfaat sağlaması nedeniyle, verilen borç para karşılığında hesaplanması gereken faizin de katma değer vergisine tabi tutulması icap ettiği gerekçesiyle reddeden .... Vergi Mahkemesinin 23.6.1999 günlü, E: 1999/6; K: 1999/144 sayılı kararının; olayın borç verme işlemi şeklinde alınması halinde, elde edildiği varsayılan faizin banka ve sigorta muameleleri vergisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Olayda, davacı Şirketin ortaklarına verdiği borç para karşılığı aldığı faizlerin, 6802 sayılı Gider Vergisi Kanununun 28'inci maddesinde düzenlenen banka ve sigorta muameleleri vergisi kapsamına girdiğinden; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17'nci maddesinin 4'üncü fıkrasının (e) bendi uyarınca, katma değer vergisine tabi olmayan işlem üzerinden yapılan katma değer vergisi tarhiyatının iptali istemiyle açılan davayı reddeden mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dosyanın incelenmesinden; davacı Şirketin ortaklarının cari hesaplarının sürekli olarak alacak bakiyesi verdiğinin yapılan vergi incelemesi sonucu tespit edilmesi üzerine, kazancın örtülü olarak dağıtıldığının kabulü suretiyle, söz konusu ortaklara ait cari hesapların bakiyesine Merkez Bankasının uyguladığı reeskont faiz oranının uygulanması suretiyle bulunan tutar matrah kabul edilerek katma değer vergisi hesaplandığı, ağır kusur cezası kesi...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/5832 · K. 2002/3518

12 Kasım 2002

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/8890 · K. 2003/5194

24 Aralık 2003

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1998/3017 · K. 1999/3131

30 Eylül 1999

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1998/2272 · K. 1999/3879

24 Kasım 1999

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/4893 · K. 2002/3540

13 Kasım 2002

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2002/215 · K. 2002/1011

21 Nisan 2003