Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/2039 · K. 2000/2680
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2000/2039 Karar No:2000/2680

E. 2000/2039K. 2000/268010 Ekim 2000
kanuni temsilcilerin sorumluluğu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Asıl borçlunun mal varlığı hakkında herhangi bir tespit ve takip yapılmadan temsilcilere rücu edilemeyeceği hk.

Karar Metni

7. Daire 2000/2039 E. , 2000/2680 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No: 2000/2039 Karar No: 2000/2680 Temyiz İsteminde Bulunan: Üsküdar Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : ... Turizm Otel ve Yatırımcılık Anonim Şiretine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10'uncu maddesi gereğince düzenlenen ödeme emrini; dosyanın incelenmesinden; asıl borçlu şirkete sadece ödeme emri tebliğ olunduğu, bunun dışında borçlu şirket hakkında cebren takip yollarına başvurulmadığı, aciz belgesi düzenlenmesi dahil, takibin sonuna kadar götürülmediği ve şirketin mal varlığı hakkında herhangi bir tespit veya takip yapılmadığı anlaşıldığından, hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle iptal eden ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:...; K:... sayılı kararının; ödenmeyen vergi borcunun tahsili amacıyla ... Turizm Otel ve Yatırımcılık Anonim Şirketinin araştırıldığı, bilinen adresinde yapılan yoklamalara rağmen bulunamadığı ve yurt çapında çeşitli kuruluşlardan şirkete ait malvarlığı olup olmadığının belirlenmesi amacıyla araştırmaya başlandığı; bu durumda, şirketin kanuni temsilcisi olan davacı adına kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinin yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz başvurusu; ... Turizm Otel ve Yatırımcılık Anonim Şirketinin vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla yönetim kurulu üyesi olan davacı adına düzenlenen ödeme emrini iptal eden mahkeme kararının bozulması istemiyle yapılmıştır. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10'uncu maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde, bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri, tüzel kişiliği olmayan teşekkülleri idare edenler ve varsa bunların temsilcileri tarafından yerine getirileceği; yukarıda yazılı olanların bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi alacaklarının, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 10

Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, Vakıflar ve cemaatlar gibi tüzel

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/2297 · K. 2002/3035

26 Eylül 2002

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/1885 · K. 2005/572

7 Nisan 2005

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/4600 · K. 2000/3832

22 Kasım 2000

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2000/1332 · K. 2001/1288

5 Nisan 2001

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/5017 · K. 1998/2378

2 Haziran 1998

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2003/427 · K. 2005/158

3 Şubat 2005