Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/10235 · K. 2004/462
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2000/10235 Karar No:2004/462

E. 2000/10235K. 2004/46225 Şubat 2004
ödünç para verme işiikrazatçılık faaliyeti
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Ödünç para verme işiyle uğraşanların ikrazatçı sayılabilmesi için bu işi devamlı ve mutad meslek halinde yapması gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2000/10235 K. 2004/462 T. 25.2.2004 İKRAZATÇILIK FAALİYETİ ÖDÜNÇ PARA VERME İŞİ ÖDÜNÇ PARA VERME İŞİYLE UĞRAŞANLARIN İKRAZATÇI SAYILABİLMESİ İÇİN BU İŞİ DEVAMLI VE MUTAD MESLEK HALİNDE YAPMASI GEREKTİĞİ HK. 6802/md. 28 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vekili: Av. .... Karşı Taraf: .... Mal Müdürlüğü İstemin Özeti: İkrazatçılık yaptığından bahisle, davacı adına, 1997/Aralık dönemi için, banka ve sigorta muameleleri vergisi salınmasına ve ağır kusur cezası kesilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davayı; dosyanın incelenmesinden, davaya konu işlemin, davacıdan, 1995 yılında 200.000.- Amerikan doları borç alarak, 1995 Nisan döneminden 1999 Mart dönemine kadar aylık % 3 oranında faiz ödediklerini, teminat olarak da senet verdiklerini belirten, davacıyla aralarında husumet ve akrabalık bağı bulunmayan iki kişinin ifadeleri ile dosyada mevcut senetler ve .... İcra Müdürlüğünden edinilen bilgiler dayanak alınarak ve ifadelerle belirtilen tutarlar üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle tesis edildiğinin anlaşıldığı; davacı tarafından, borcun müştereken ve bir defaya mahsus faizsiz verildiği iddia edilmiş ise de, 100.000.- ve 103.000.- Amerikan doları tutarlı iki ayrı senet düzenlenmiş olduğunun görülmesi ve borçluların da ayrı ayrı 100.000.- Amerikan doları aldıklarını ifade etmiş olmaları karşısında, bu kadar yüksek miktarda borç alış verişinin karşılıksız olmasının, hayatın olağan akışına ve günün ekonomik koşullarına uymaması nedeniyle, olayda, iki ayrı borç ilişkisinin bulunduğunun kabulü gerektiği; buna göre, ilgili dönemde, birden fazla kişiye borç vermek suretiyle elde ettiği faiz gelirini beyan etmediği yapılan inceleme ile kanıtlanan ve borç verme işini meslek haline getiren davacı adına yapılan işlemde yasal isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddeden .... Vergi Mahkemesinin 18.10.2000 gün ve E: 2000/51; K: 2000/718 sayılı kararının; ikrazatçılık yapılmadığı, gelir elde edilmiş olsa bile, tek kişiye verilen borç para karşılığında elde edilen gelirin menkul sermaye iradı olduğu, bunun da elde edildiği yılda vergiye konu olacağı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince duruşma yapılmasına gerek görülm...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/4893 · K. 2002/3540

13 Kasım 2002

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2002/215 · K. 2002/1011

21 Nisan 2003

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/9247 · K. 2004/425

24 Şubat 2004

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2001/2956 · K. 2004/2280

22 Eylül 2004

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1998/2272 · K. 1999/3879

24 Kasım 1999

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2001/1025 · K. 2002/1378

2 Nisan 2002