Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2002/4102 · K. 2004/276
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2002/4102 Karar No:2004/276

E. 2002/4102K. 2004/27618 Şubat 2004
kira giderlerifinansal kiralama sözleşmesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Finansal kiralamaya konu malın kiracı tarafından kiraya verilmesi nedeniyle, finansal kiralama sözleşmesine göre oluşan kira giderinin indirimi kabul edilmeyen gider olarak reddedilemeyeceği hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2002/4102 K. 2004/276 T. 18.2.2004 FİNANSAL KİRALAMA SÖZLEŞMESİ KİRA GİDERLERİ FİNANSAL KİRALAMAYA KONU MALIN KİRACI TARAFINDAN KİRAYA VERİLMESİ NEDENİYLE, FİNANSAL KİRALAMA SÖZLEŞMESİNE GÖRE OLUŞAN KİRA GİDERİNİN İNDİRİMİ KABUL EDİLMEYEN GİDER OLARAK REDDEDİLEMEYECEĞİ HK. 193/md. 40 , 41 Temyiz Eden: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Limited Şirketi Vekili: Av. .... İstemin Özeti: Davacı şirket tarafından 1998 yılında finansal kiralama sözleşmesiyle kiralanan binanın aynı hesap döneminde davacı şirket ortaklarının sahibi bulundukları şirkete kiraya verildiği, finansal kiralama sözleşmesinin diğer şirket yerine davacı tarafından muvazaalı olarak yapıldığı ve bu şekilde kurum kazancının azaltıldığı ileri sürülerek 1999 yılı için kurumlar vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış bu vergi ve fon payı ile aslı aranmayan geçici vergi için vergi ziyaı cezası kesilmiştir. .... Vergi Mahkemesi 15.4.2002 günlü ve E: 2001/967, K: 2002/321 sayılı kararıyla; 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 7 nci maddesinde sözleşmelerin en az dört yıl süreyle fesh edilemeyeceğinin öngörüldüğü, bu durumda kiralamaya konu malın kiralama anından itibaren finansman ihtiyacında kullanılmasa dahi kiralayan yönünden kira bedelinin ödenmesinin zorunlu olduğu, finansal kiralamaya konu malın ihtiyaç için kullanıncaya kadar bu malın kiraya verilmesinin mümkün bulunduğu, davacı şirketin 12.3.1998 tarihinde dört yıllığına kiraladığı taşınmazı .... Anonim Şirketi'ne Nisan 1998 tarihinden itibaren kiraya verdiği, davacı şirketin ödediği kira bedeli gider olarak kabul edilmeyerek matrahın saptandığı, Finansal Kiralama Kanununun 15 inci maddesi uyarınca finansal kiralamaya konu malın zilyetliğinin devredilemeyeceği ifade edilmekle birlikte Kanunun 2 nci maddesinde bu Kanunun sözleşmenin hukuki yapısını tarafların karşılıklı hak ve yükümlülüklerini düzenleyen hükümleri kapsadığı belirtildiğinden bu yöndeki tasarrufun kiralayan ve kiracının hak ve yükümlülükleri yönünden bu Kanun hükümlerini ilgilendirdiği, finansal kiralamaya konu malın kiraya verilmesinden elde edilen gelirin vergilendirilme dışında vergi hukuku açısından bir etkisinin olmadığı, davacının finansal kiralama sözleşmesi nedeniyle katlandığı kira bedelinin gerçek bir gider olduğu gerekçesiyle tarhiyatın kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare, finansal kiralamaya konu malın zilyetliğinin devredilemeyeceğini, aksi durumun finansal kiralama sözleşmesinin amacına aykırı olacağını ileri sürmekte kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Finansal Kiralama Kanununun 15 inci maddesi uyarınca finansal kiralamaya konu malın zilyetliğinin devredilmesi mümkün bulunmamakta olup, davacı şirketin finansal kiralama yoluyla kiraladığı gayrimenkulü .... Anonim Şirketine kiraya vermesi üzerine ödediği kira giderleri dikkate alınarak yapılan tarhiyat yasal bulunduğundan mahkeme ...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/2033 · K. 1999/1585

21 Nisan 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/705 · K. 1998/1236

27 Mart 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1999/6077 · K. 2000/2632

8 Haziran 2000

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2009/5053 · K. 2010/1965

8 Nisan 2010

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/5173 · K. 2001/1079

29 Mart 2001

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1999/2145 · K. 2000/2422

30 Mayıs 2000