Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2001/2914 · K. 2002/654
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2001/2914 Karar No:2002/654

E. 2001/2914K. 2002/65418 Şubat 2002
eksik ve yetersiz incelemesahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Sahte belge kullanıldığı ileri sürülerek cezalı tarhiyat yapılabilmesi için yeterli incelemenin yapılması gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2001/2914 K. 2002/654 T. 18.2.2002 SAHTE FATURA EKSİK VE YETERSİZ İNCELEME SAHTE BELGE KULLANILDIĞI İLERİ SÜRÜLEREK CEZALI TARHİYAT YAPILABİLMESİ İÇİN YETERLİ İNCELEMENİN YAPILMASI GEREKTİĞİ HK. 213/md. 134 Temyiz Eden Taraflar: 1- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü 2- ... Limited Şirketi İstemin Özeti: 1996 yılı işlemleri incelenen davacının, sahte ve içeriği itibarıyla yanıltıcı fatura kullandığı ileri sürülerek re'sen kurumlar vergisi, geçici vergi ve gelir (stopaj) vergisi salınmış, fon payı hesaplanıp kaçakçılık cezası kesilmiştir. .... Vergi Mahkemesinin 30.3.2001 günlü ve E: 2000/582, K: 2001/455 sayılı kararıyla; olayda, davacının .... Limited Şirketinden temin ettiği faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte ve içeriği itibarıyla yanıltıcı faturalar olduğu, bu hususun anılan şirket temsilcisinin ifadeleriyle de doğrulandığı, ayrıca davacının defter ve belgeleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, davacının defter ve belgelerinin kaydi envanter yapmaya yetecek derecede açıklık içermediği ve kurumlar vergisi yönünden bulunan matrah farkının doğru olup olmadığının tespit edilemediği, ancak emsal kurumlar dikkate alındığında tarhiyatın sonuç olarak yasal olduğunun belirtildiği, öte yandan inceleme elemanının bulduğu matrah farkının davacı tarafından somut olarak açıklanamadığı gibi bilirkişinin yaptığı hesaplamaların inceleme raporunda belirlenen matrah farkını teyit ettiği gerekçesiyle cezalı kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi ile fon payına yönelik davanın reddine, ikmalen ve re'sen yapılan tarhiyatlarda geçici vergi salınmasına olanak bulunmadığından cezalı geçici verginin kaldırılmasına karar verilmiştir. Davalı İdare, geçici verginin ve cezasının yasal olduğunu, davacı ise, incelemenin varsayıma dayandığını sadece faturayı veren şirket yetkilisinin ifadesinin esas alındığını, emtia dengesinin ve ödeme belgelerinin incelenmediğini, bilirkişi incelemesinin de eksik ve yetersiz olduğunu, tarhiyatın yasal olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedirler. Savunmanın Özeti: Taraflar yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz istemlerinin reddi gerektiğini savunulmuşlardır. Tetkik Hakimi ....'in Düşüncesi: Taraflar temyiz dilekçelerinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından taraflar temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'nun Düşüncesi: Uyuşmazlıkta, yükümlü şirketin teklif döneminde .... Ltd. Şti.'nden gerçek mal ve hizmet teslimine dayanmayan sahte muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge aldığı, defterine kayıt ettiği, kurum kazancını düşük hesapladığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak tarh olunan kurumlar vergisi, fon payı, gelir stopaj vergisi, geçici vergi ile kesilen kaçakçılık cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı; yaptırdığı bilirkişi incelemesi sonucuna göre cezalı vergileri onayan, cezalı geçici vergiyi kaldıran ....

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 134

(Değişik birinci fıkra: 30/12/1980-2365/22 md.) Vergi incelemesinden

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/1069 · K. 2002/482

7 Şubat 2002

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2003/1644 · K. 2004/1204

4 Mayıs 2004

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/3766 · K. 2000/2071

15 Mayıs 2000

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1998/617 · K. 1999/3097

16 Eylül 1999

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/3865 · K. 2001/1792

9 Mayıs 2001

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1998/3214 · K. 2000/636

21 Şubat 2000