Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/3452 · K. 2001/2934
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2000/3452 Karar No:2001/2934

E. 2000/3452K. 2001/293419 Haziran 2001
re�sen takdir
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Re'sen takdir kararlarında takdirin dayanağının gösterilmesi gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2000/3452 K. 2001/2934 T. 19.6.2001 RE'SEN TAKDİR RE'SEN TAKDİR KARARLARINDA TAKDİRİN DAYANAĞININ GÖSTERİLMESİ GEREKTİĞİ HK. 213/md. 30 , 31 , 75 Temyiz Eden: ... Karşı Taraf: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Emlak komisyonculuğu ve dekorasyon işiyle uğraşan ve 1991 yılına ait gelir vergisi beyannamesini vermeyen davacı adına re'sen takdir olunan matrah üzerinden gelir vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. .... Vergi Mahkemesinin 29.3.2000 günlü ve E: 2000/447, K: 2000/415 sayılı kararıyla; davacının 22.9.1990 tarihinde ticari faaliyette bulunduğu ve kıst dönem gelir vergisi beyannamesinin aile reisi sıfatıyla davacının verdiği, 1.1.1991 - 5.9.1991 tarihleri arasında ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan davacının beyanname vermemesi nedeniyle takdire sevkin yerinde olduğu, ancak hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan matrah takdir edilemeyeceği, davacının kıst dönem faaliyette bulunduğu dikkate alınarak matrahın hayat standardı için kabul edilen miktara göre belirlenmesi gerektiği, olayın oluş biçimi itibarıyla davalı idarenin bilgisi dahilinde olması nedeniyle kesilen kaçakçılık cezasının kusur cezasına çevrilmesine, ikmalen ve re'sen yapılan tarhiyatlar üzerinden fon payı hesaplanamayacağı gerekçesiyle matrahın azaltılmasına, fon payının kaldırılmasına karar vermiştir. Davacı, 1.1.1991 - 5.9.1991 tarihleri arasında ticari faaliyette bulunduğu ve kazanç elde ettiği yönünde herhangi bir tespitin mevcut olmadığı ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun bulunan davacı iddialarının reddi gerektiği savunulmuştur. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Davacının faaliyeti olduğuna dair herhangi bir tespit yapılmadan davanın kısmen reddine, karar verilmesinde yasaya uyarlık bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Davacı adına 1991 takvim yılı için resen yapılan cezalı gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davayı, davacının 1.1.1991 - 6.9.1991 tarihleri arasında ticari faaliyette bulunduğu gerekçesiyle matrahı hayat standardı temel gösterge tutarına göre tadil eden mahkeme kararının bozulması istenilmektedir. Dosyanın incelenmesinden; emlak komisyonculuğu ve dekorasyon işi ile uğraşan davacının faaliyetine 31.12.1990 tarihi itibariyle son verdiğini bildirdiği 6.9.1991 - 31.12.1991 tarihleri arasında ticari faaliyete eşi tarafından devam edildiği anlaşılmaktadır. 6.9.1991 gün ve 61/24 sayılı yoklama tutanağı ile davacının 1991 yılında ticari faaliyette bulunduğunun tespit edildiği belirtilmekte ise de, bu tutanak davacının eşi nezdinde düzenlenmiş ve eşin 6.9.1991 tarihinden itibaren emlak dekorasyon ajans tabela ve dahili ticaret işiyle uğraştığının tespitine ilişkin olup 1.12.1992 gün ve 61/5 sayılı tutanak ise 1992 yılına ilişkindir. Davacının 1991 yılında ticari faaliyette bulunduğuna ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığından Mahkemece 1.1.91 - 6.9.1991 tarih...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 1

Bu kanun hükümleri ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2000/1136 · K. 2001/517

22 Şubat 2001

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2000/5097 · K. 2002/2078

9 Mayıs 2002

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/807 · K. 1995/915

28 Mart 1995

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/6725 · K. 2002/1544

15 Nisan 2002

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/727 · K. 2000/2150

18 Mayıs 2000

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/6553 · K. 2002/2820

17 Eylül 2002