Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1998/3098 · K. 1999/2254
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1998/3098 Karar No:1999/2254

E. 1998/3098K. 1999/225427 Mayıs 1999
spor tesisinin servis aracı olarak kullanılan oto
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Fabrika sahasındaki spor tesisinin ve servis aracı olarak kullanılan otoların giderlerinin indirim konusu yapılabileceği hk.

Karar Metni

4. Daire 1998/3098 E. , 1999/2254 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 1998/3098 Karar No: 1999/2254 Temyiz Eden : Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi Başkanlığı/İSTANBUL Karşı Taraf : … Vekili : … İstemin Özeti : 1995 yılı işlemleri incelenen davacı şirket adına, fabrika sahası içinde kurulan spor tesisleri için amortisman ayrılarak gider kaydedilmesi ve servis aracı olarak kullanılan taşıtların giderlerinin tamamının indirim konusu yapılması nedeniyle ikmalen kurumlar vergisi, geçici vergi, gelir (stopaj) vergisi salınmış, fon payı hesaplanıp, kusur cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; zorunlu olsun veya olmasın kamu ve özel sektör kuruluşları ile fabrikaların kuracakları spor tesisleri ile ilgili harcamaların gider yazılacağına dair vergi kanunlarında ve Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün teşkilat ve görevleri hakkında 3289 sayılı yasada hüküm olmamakla birlikte, ülkemizdeki ekonomik şartlar, işçi çalıştırma düzeni, işçi sendikaları ileyapılan anlaşmalar, iş barışı ve sanayide rantabilite göz önüne alındığında, tek düze çalışan işçilerin verimliliğini arttırmak, işlerine daha fazla sahip çıkmalarını sağlamak ve rehabilitasyon niteliğinde olan spor tesislerinin gündeme geldiği ve bu amaca yönelik olarak kuruldukları, ayrıca verimli olmayantesisler için zaten işletmeci tarafından harcama yapılması söz konusu olmadığından, spor tesisleri için yapılan harcamaların ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan giderler kapsamında değerlendirilip, kayıtlara intikal ettirilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer taraftan işyerinde kullanılan otomobillerin 4 adedinin dışındakilerin, mesaiye kalan personelin evlerine bırakılması, dağıtım faaliyetleri ve müşterilerin ziyaretlerinde kullanıldığı tespit edildiğinden, bu araçların üretim, satış, tahsilat gibi şirketin esas faaliyetine yönelik işlemlerde kullanıldığının kabulü ile bunların giderlerinin tamamının indirim konusu yapılmasında 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/5 nci maddesine aykırılık olmadığından yasal dayanaktan yoksun bulunan inceleme raporu esas alınarak yapılan tarhiyatta isabet görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezaların kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare, spor tesisi yapma zorunluluğu bulunmayan davacının buna ilişkin harcamaları gider yazamayacağını, ayrıca makam veya servis aracı olarak kullanılan araçların giderlerinin tamamının indirim konusu yapılamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedi...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2001/851 · K. 2002/526

7 Şubat 2002

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/2543 · K. 2005/1446

14 Temmuz 2005

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2003/1751 · K. 2005/2346

22 Eylül 2005

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2002/630 · K. 2003/321

13 Haziran 2003

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/3531 · K. 2000/3335

24 Ekim 2000

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2000/4567 · K. 2003/4895

16 Ekim 2003