Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1998/1105 · K. 1998/3997
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1998/1105 Karar No:1998/3997

E. 1998/1105K. 1998/399710 Kasım 1998
kanuni temsilcilerin sorumluluğu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

KanunÎ temsilcilerin ödenmeyen amme borçlarından dolayı sorumlu olacakları hakkında.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 1998/1105 K. 1998/3997 T. 10.11.1998 KANUNİ TEMSİLCİLERİN SORUMLULUĞU KANUNÎ TEMSİLCİLERİN ÖDENMEYEN AMME BORÇLARINDAN DOLAYI SORUMLU OLACAKLARI HAKKINDA. 6183/md. 35 213/md. 10 Temyiz Eden : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... Karşı Taraf : ... Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Yönetim kurulu üyesi bulunduğu ... Yayınlar Geliştirme Gazetecilik Anonim Şirketinin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesine göre kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına ödeme emri tebliğ edilmiştir. ..... 8. Vergi Mahkemesi 26.11.1997 günlü ve E:1997/858, K:1997/2119 sayılı kararıyla; davalı İdarenin söz konusu ödeme emrinin 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesi uyarınca düzenlendiğini ileri sürdüğü, ancak ilgili maddenin 25.5.1995 tarihinde yürürlüğe girdiği, Kanun'un yürürlük tarihinden önceki dönemlere uygulanamayacağı, ayrıca bu madde uyarınca kanuni temsilcisinin takip edilebilmesi için amme alacağının şirketten tahsil imkanının kalmamış olması, tahsil imkansızlığının tespitinin kesin hukuki esaslara dayanması ve bu kapsamda 6183 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince aciz fişi düzenlenmesi gerektiği, dosya içeriğinden ödevli şirket hakkında bu işlemlerinin yapılıp yapılmadığının anlaşılamadığı, vergi borçlarının ilişkin bulunduğu dönemde davacının İngiltere dışına çıkışının yasaklandığı gerekçesiyle ödeme emrinin iptaline karar vermiştir. Davalı İdare, borçlu şirketin menkul mallarının haczedildiğini ve satıldığını, borcun tamamının tahsil edilemediğini, başkaca menkul ve gayrimenkulüne rastlanılmadığını ileri sürmekte, kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Savcısı .....'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Uyuşmazlık, davacının kanuni temsilcisi olduğu anonim şirketin ödenmeyen vergi borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesi uyarınca düzenlenen ödeme emrinin yerinde olup olmadığı hususuna ilişkindir. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35 inci maddesinde "Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 10

Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, Vakıflar ve cemaatlar gibi tüzel

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/1113 · K. 1998/3998

10 Kasım 1998

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1998/1898 · K. 1999/2521

16 Haziran 1999

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1998/4090 · K. 1999/3386

5 Ekim 1999

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/4600 · K. 2000/3832

22 Kasım 2000

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/560 · K. 2000/210

20 Ocak 2000

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1999/6324 · K. 2000/4677

8 Kasım 2000