Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/2450 · K. 1998/2306
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1997/2450 Karar No:1998/2306

E. 1997/2450K. 1998/230629 Mayıs 1998
ikmalen ve re�sen tarhiyatfon payı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Yükümlülerin beyannamelerinde hesapladıkları vergi üzerinden fon payı ödemeleri gerektiğinden, ikmalen veya re'sen yapılan tarhiyatlarda ayrıca fon hesaplamasına olanak bulunmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 1997/2450 K. 1998/2306 T. 29.5.1998 FON PAYI İKMALEN VE RE'SEN TARHİYAT YÜKÜMLÜLERİN BEYANNAMELERİNDE HESAPLADIKLARI VERGİ ÜZERİNDEN FON PAYI ÖDEMELERİ GEREKTİĞİNDEN, İKMALEN VEYA RE'SEN YAPILAN TARHİYATLARDA AYRICA FON HESAPLAMASINA OLANAK BULUNMADIĞI HK. 213/md. 30 , 31 Temyiz Eden Taraflar : 1- ... 2- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : 1991 yılı işlemleri incelenen davacı adına işletme ve envanter defteri ile sıra harici kullandığı sevk irsaliyesi ve faturaları ibraz etmemesi nedeniyle saptanan matrah farkı üzerinden re'sen gelir vergisi salınmış, fon hesaplanmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. Vergi Mahkemesi 23.1.1997 günlü, ve E: 1994/251, K: 1997/64 sayılı kararıyla; Olayda, defter ve belgelerin bir kısmı incelemeye ibraz edilmediğinden re'sen takdir sebebinin oluştuğu, inceleme elemanı tarafından, ibraz edilen defter ve belgeler ile karşıt inceleme sonucu mal alım, toplam giderler ve satış hasılatı tespit edilerek matrah farkının bulunduğu ve inceleme raporu ekinde yer alan, mükellef vekili nezdinde düzenlenen tutanak, beyanname ve faturalarda bu tespitleri doğruladığından yapılan tarhiyat yasal olduğu ancak inceleme sırasında mükellefin çaba ve katkıları dikkate alındığında kastın varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle vergi aslına yönelik davanın reddine, kaçakçılık cezasının kusur cezasına çevrilmesine karar vermiştir. Davacı, bulunan matrah farkının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Davalı İdare ise kesilen kaçakçılık cezasının yerinde olduğunu ileri sürmekte ve kararın bozulmasını istemektedirler. Savunmanın Özeti : Vergi Dairesi Müdürlüğü, yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısının Düşüncesi : Temyiz dilekçelerinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle taraflar temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakiminin Düşüncesi : Taraflar temyiz dilekçelerinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından taraflar temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Tarafların, temyiz dilekçelerinde vergi aslına ve cezaya ilişkin olarak ileri sürdüğü iddialar bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. 3824 sayılı Bazı Vergi Kanunlarında Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un "Gelir ve Kurumlar Vergileri Üzerinden Alınan Fonların Birleştirilmesine İlişkin Hükümler" başlıklı altıncı bölümde yer alan 18 inci maddenin a/bendinde kazanç ve iratlarını yıllık beyanname ile beyan eden gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerini...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/1040 · K. 1998/994

18 Mart 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/2059 · K. 1997/4513

1 Aralık 1997

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/2083 · K. 1999/4081

25 Kasım 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/4133 · K. 1999/122

28 Ocak 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2000/521 · K. 2000/5271

3 Aralık 2000

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1995/2906 · K. 1996/384

7 Şubat 1996