Lifo yöntemini seçen davacı 5 yıl geçmedikçe bu yöntemden vazgeçemeyeceğinden, ortalama maliyet esasına göre bulunan matrah farkında isabet bulunmadığı hk.
Danıştay 3. Daire E. 1999/1067 K. 2001/838 T. 20.3.2001 LİFO YÖNTEMİ ORTALAMA MALİYET YÖNTEMİ LİFO YÖNTEMİNİ SEÇEN DAVACI 5 YIL GEÇMEDİKÇE BU YÖNTEMDEN VAZGEÇEMEYECEĞİNDEN, ORTALAMA MALİYET ESASINA GÖRE BULUNAN MATRAH FARKINDA İSABET BULUNMADIĞI HK. 213/md. 274 193/md. 40 Temyiz Eden : .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : .... Demir Ticaret ve Sanayi A.Ş. İstemin Özeti: 1996 takvim yılına ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucu dönem sonu stoklarını düşük değerle değerlediği ve işletmenin aktifinde kayıtlı binek otomobillere ait harcamaların tamamını gider kaydettiği saptanan davacı adına re'sen salınan geçici vergi ile kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davada; uyuşmazlığın çözümlenmesi için gerekli görülerek davacının defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, davacı şirketin 31.12.1996 tarihindeki envanterini LİFO yöntemi ile değerleyerek 14.342.559.000.- TL olarak hesapladığı, inceleme elemanı tarafından ise ortalama maliyet yöntemi esas alınarak yapılan değerleme sonucu envanter değerinin 19.443.556.000.- TL saptandığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 274'üncü maddesine göre LİFO yöntemini seçen davacı 5 yıl geçmedikçe bu yöntemden vazgeçemeyeceğinden, ortalama maliyet esasına göre bulunan matrah farkında isabet görülmediği, davacı şirkete ait binek otomobiller için yapılan harcamaların yarısı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40'ıncı maddesinin 5'inci bendi uyarınca gider yazılamayacağından, bu nedenle bulunan matrah farkında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak inceleme elemanı tarafından davacı lehine hesaplanan fark dikkate alındığında tarhiyatı gerektirecek matrah farkı kalmadığı gerekçesiyle tarhiyatı kaldıran .... Vergi Mahkemesinin 17.12.1998 günlü ve E: 1998/472, K: 1998/972 sayılı kararının; tarhiyatın inceleme raporunda yer alan tespitlere dayandığı ve kanuna uygun olduğu ileri sürülerek bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31'inci maddesinde yapılan gönderme nedeniyle uygulanması gereken Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 275'inci maddesi uyarınca; çözümü, özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilec...