Gider kısıtlaması uygulaması hk.
Danıştay 3. Daire E. 1998/2340 K. 2000/471 T. 9.2.2000 GİDER KISITLAMASI GİDER KISITLAMASI UYGULAMASI HK. (5422/md. 15) 193/md. 41 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü- Karşı Taraf: ... Tic. Ltd. Şti.- İstemin Özeti: Davacı şirketin 1996 takvim yılına ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verdiği kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden adına tahakkuk ettirilen kurumlar ve geçici kurumlar vergileri ile fon payına karşı açılan davada; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15. maddesinin 13. bendinin göndermede bulunduğu 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 41. maddesinin 8. bendi ile, 54 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin (b) ve (c) bölümleri ve 55 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin 8. bölümü birlikte değerlendirildiğinde, Türk vergi sistemine dahil edilen yeniden değerleme ve son giren ilk çıkar değerleme metodu ile vergi mükelleflerini yüksek enflasyon karşısında koruyucu ve rahatlatıcı önlemler almışken, bu uygulamalara tamamen ters olan "gider kısıtlaması uygulaması" yönteminin getirildiği, nitekim finansman giderlerinin yanında finansman gelirlerinin de bulunması halinde finansman giderlerine kısıtlama uygulanacak olmasının, hem vergilemedeki adalet ilkesine, hem de piyasa kurallarına ters düştüğü, gerçek anlamda finansman giderinin, bir işletmenin belli bir dönemde yüklendiği finansman giderlerinden aynı dönemde elde ettiği finansman gelirlerinin düşülmesinden sonra kalan kısım olduğu, gider kısıtlaması ile ilgili yasanın gerekçesinde, giderlerin gerçek tutarları ile dikkate alınabileceğinin belirtildiği, olayda, davacı şirketin 1996 takvim yılında netleştirme yapmasına mani olduğu için 3.985.743.555.-lira tutarındaki kur giderine kısıtlama uygulanarak kabul edilmeyen gider olarak beyan edildiğinden bu miktara isabet eden kurumlar vergisi ve fon payının net ve iadesine, geçici kurumlar vergisinin ise düzeltilmesine karar veren ... Vergi Mahkemesinin 22.4.1998 gün ve E:1997/208, K:1998/222 sayılı kararının: yapılan tahakkuk işleminde yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: ... Düşüncesi: 55 seri nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin 8. bölümündeki finansman giderlerinin netleştirilmesini engelleyen düzenlemeyi iptal eden Danıştay Dördüncü Dairesinin 20.3.1997 gün ve E:1997/771, K:1997/3795 sayılı kararı, Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun 12.3.1999 gün ve E:1998/139, K:1999/153 sayılı kararıyla bozulduğundan finansman giderlerinin finansman gelirleri ile netleştirilmesinde yasal isabet bulunmadığı görüşüyle temyiz isteminin kabulü ile vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Savcı: ... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle...