Reklam gideri kayıtlarının mutlak surette belgeye dayandırılması gerektiği hk.
Danıştay 3. Daire E. 1998/2248 K. 2000/442 T. 8.2.2000 REKLAM GİDERLERİNİN BELGEYE DAYANDIRILMASI REKLAM GİDERİ KAYITLARININ MUTLAK SURETTE BELGEYE DAYANDIRILMASI GEREKTİĞİ HK. 193/md. 40 Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar :1- ... Vergi Dairesi Başkanlığı 2- ... Tic. Paz. A.Ş. Vekili: Av. ... İstemin Özeti : Oto yedek parça ticareti ile uğraşan davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu bulunan matrah farkı üzerinden adına ikmalen salınan kurumlar vergisi, geçici kurumlar vergisi, fon payı ile bunlara bağlı olarak kesilen kaçakçılık cezalarına karşı açılan davayı; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 40/1. maddesinde; ticari kazancın elde edilmesi ve idamesi için yapılan genel giderlerin, safi kazancın tesbitinde indirileceği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinde de, bu kanunda aksine hüküm olmadıkça bu kanuna göre tutulan ve üçüncü şahıslarla olan münasebet ve muamelelere ait olan kayıtların tevsikinin zorunlu olduğunun hükme bağlandığı, olayda, disk ve baskı oto yedek parçaları üreten davacı şirketin, bu malları bayilere ve toptancılara sattığı, bayi ve toptancılardan bu malları satın alan tamircilerin ambalajların üzerindeki etiketleri biriktirip şirkete ibraz ettiklerinde ibraz edilen etiket sayısına göre çeyrek, yarım ve tam Cumhuriyet altını verdiği, ancak herhangi bir gider belgesi düzenlemeden söz konusu altın bedellerinin reklam gideri olarak kazançtan indirildiğinin anlaşıldığı, davacı vekili tarafından söz konusu giderin, gelirin elde edilmesi için yapıldığından bahisle tarhiyatın kanuna aykırı olduğu iddia edilmekte ise de, olayda reklam amacıyla dağıtıldığı ileri sürülen altınlara ait belgelerin gider olarak kaydedilmesinin tartışma konusu olmadığı, bu altınların reklam amacıyla dağıtıldığına dair belge bulunmaması nedeniyle gider olarak kaydının mümkün olup olmayacağına ilişkin bulunduğu, vergi mevzuatında safi kazancın tespitinin belge düzeni ile mümkün olduğu, bunu sağlamak için de Vergi Usul Kanununda mükelleflere bildirme, defter tutma, belge düzenleme, belgelerin verilmesi, alınması, defter ve belgelerin saklanması yükümlülüklerinin getirildiği ve 227 maddesinde de üçüncü şahıslarla olan muamele ve münasebetlere ait kayıtların zorunlu olduğunun belirtildiği, bu bakımdan örf ve adete göre belgelendirilmesi zorunlu olmayan gider kapsamında bulunmayan reklam gideri kayıtlarının mutlak surette belgeye dayandırılması gerektiğinden, davacı şirket ise reklam amacıyla dağıtıldığı belirtilen altınların dağıtımını belgeleyemediğinden belirlenen matrah farkında kanuna aykırılık görülmediği, geçici kurumlar vergisinin yıllık beyanname verme süresinin geçmesi nedeniyle aranamayacağı, matrah farkının defter ve belgelerden tespit edilmesi nedeniyle olaya kaçakçılık cezası yerine kusur cezasının uygulanması gerektiği gerekçesiyle kısmen kabul ederek kurumlar vergisi ile fon payını tasdik eden geçici kurumlar vergisini kaldıran, kesilen kaçakçılık cezalarını kusur cezasına çeviren .....