Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/2367 · K. 1999/859
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:1997/2367 Karar No:1999/859

E. 1997/2367K. 1999/8599 Mart 1999
navlun primlerisözleşmeye dayalı tazminatlarsabit kıymet amortismanlarıhazine bonoları
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Navlun primlerinin elde edildiği yıl, hazine bonolarının vade tarihinde gelir yazılacağı, sözleşmeye dayalı tazminatların ve kullanıma hazır olmasa dahi aktife giren sabit kıymet amortismanlarının gider yazılabileceği hk.

Karar Metni

8. Daire 1997/2367 E. , 1998/3520 K.

"İçtihat Metni"

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No: 1997/2367 Karar No: 1998/3520

Davacı : … Davalılar : 1-Başbakanlık 2-Maliye Bakanlığı İstemin Özeti : Davacı tarafından, 3.4.1997 gün ve 97/9238 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ilgili II sayılı Cetvelin (A) Üst Yönetim ve Genel İdare Hizmetleri Bölümünün 7. Grubun 5. sırasında yer alan "Harç yatıran öğrenci sayısı 15.000 ve daha fazla olan Yükseköğretim Kurumlarının Genel Sekreter Yardımcısı ve Daire Başkanı" ibaresinin Yükseköğretim Kurumlarının Genel Sekreter Yardımcısı ve Daire Başkanı olarak değiştirilmesi ve 9. Grup 1. ve 2. sıralarının iptali istemidir. Başbakanlığın Savunmasının Özeti: Yasal düzenleme gereği, Özel Hizmet Tazminatı oranlarının görevin önemi, sorumluluk ve niteliği, görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro ünvanı ve derecesi gibi hususlar ile hangi işi yapanlara ve hangi görevlerde bulunanlara ödeneceği ve kurumların yazılı istekleri dikkate alınmak suretiyle tesbit edilmesi nedeniyle Genel Sekreter Yardımcısı, Daire Başkanı olarak görev yapan personele, çalıştıkları kamu kurum ve kuruluşları itibariyle farklı oranlarda Özel Hizmet Tazminatı tesbit edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı öne sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır. Maliye Bakanlığının Savunmasının Özeti : Bakanlar Kurulunun Kanundan aldığı açık takdir ve tesbit yetkisini kullanarak yürürlüğe koyduğu kararname ile , Kanundaki oran ve sınırlamalar içinde kalarak, Devlet Memurları için uygulamaya esas olacak tazminat oranlarının sınıflar, ünvanlar ve dereceler itibariyle ayrı ayrı belirlendiği, Üniversite Genel Sekreter Yardımcıları ile Daire Başkanları için 7 ve 9. gruptan, öğrenci sayısı gözönüne alınarak, tazminat yönünden yapılan ayırımın esas gerekçesini, Kanunun Bakanlar Kuruluna takdir yetkisini kullanırken başvuracağı kriterler olarak verdiği görevin önemi, yetki ve sorumluluğun hacmi ve ağırlığının oluşturduğu, ikinci olarak Üniversitelerin idari personelinin iş yükü ve hizmet alanının, asli görev, yetki ve sorumluluklarının daha çok öğrenci sayısı ile belirlendiği, diğer taraftan, Daire Başkanı kadrosunda bulunan davacının Üniversite Genel Sekreter Yardımcısı ile ilgili iptal ve düzenleme talebi ile kendi menfaati arasında hiçbir menfaat ilişkisi bulunmadığı, davacının kendisine verilmesini talep ettiği tazminatın 1.1.1997 tarihinden itibaren geçerli kılınmasını istemesinin de yasal dayanağının bulunmadığı, zira gerek 570 sayılı KHK'nin 20. maddesinde ve gerekse 97/9338 sayılı Bakanlar Kurulu kararının 14. maddesinde, söz konusu Bakanlar Kurulu Kararında yer alan tazminatların 15.4.1997 tarihinden itibaren geçerli olacağının açıkca belirtildiği öne sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktad...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, m. 213

(Mülga: 27/6/1989 – KHK-375/32 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1996/6506 · K. 1997/2473

17 Haziran 1997

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1996/147 · K. 1997/2359

11 Haziran 1997

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2002/4004 · K. 2003/878

9 Nisan 2003

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/303 · K. 2002/1858

6 Mayıs 2002

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2005/74 · K. 2005/1779

13 Ekim 2005

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1996/343 · K. 1997/4440

20 Kasım 1997