İnceleme raporu ile tespit edilen matrah farkı üzerinden hesaplanan vergiden ayrıca geçici vergi tarh edilemeyeceği hk.
Danıştay 3. Daire E. 1995/3193 K. 1995/3645 T. 15.11.1995 GEÇİCİ VERGİ İNCELEME RAPORU İLE TESPİT EDİLEN MATRAH FARKI ÜZERİNDEN HESAPLANAN VERGİDEN AYRICA GEÇİCİ VERGİ TARH EDİLEMEYECEĞİ HK. 213/md. 120 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Alçı taşı ocağı işletmeciliği ile uğraşan kollektif şirketin ortağı olan yükümlünün, 1993 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporu ile tespit edilen matrah farkı üzerinden ikmalen salınan geçici vergiye karşı açılan davayı; geçici verginin beyannameler üzerinden hesaplanan ve yılın vergisinden mahsup edilmek üzere ödenen peşin vergi olduğu, bir vergi incelemesi sonunda yükümlülerin dönem kazançları yeniden tespit edilerek vergi tarh edildiğine göre bu tür vergi tarhlarında geçici vergiden söz edilemeyeceği, kaldı ki 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesinde ikmalen ve re'sen yapılan tarhiyatlarda ayrıca geçici vergi tarh edileceğine ilişkin hükmün yer almaması karşısında, davacı adına 1993 dönemi için ikmalen tarh olunan geçici vergide yasaya uyarlık görülmediği gerekçesiyle kabul ederek, tarhiyatı terkin eden .... Vergi Mahkemesinin 21.4.1995 gün ve E: 1994/828, K: 1995/156 sayılı kararının; geçici vergi tarhiyatında yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi : ... Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : ... Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesinin 21.4.1995 gün ve E: 1994/828, K: 1995/156 sayılı kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına 15.11.1995 gününde oybirliğiyle karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 120