Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1998/1255 · K. 1999/3701
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1998/1255 Karar No:1999/3701

E. 1998/1255K. 1999/370119 Ekim 1999
adi ortaklıklarda ortakların sorumluluğuadi ortaklıklarda şirket idaresi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Adi ortaklıklarda şirket idaresinin bütün ortaklara ait olduğu hk.

Karar Metni

11. Daire 1988/1255 E. , 1999/3701 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONBİRİNCİ DAİRE Esas No : 1998/1255 Karar No: 1999/3701 Temyiz İsteminde Bulunan : … Vekili : … Karşı Taraf : Osmaniye Vergi Dairesi Müdürlüğü - OSMANİYE İstemin Özeti : … ve … adi ortaklığı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda önerilen kaçakçılık cezalı katma değer vergisine karşı ortaklardan birisi tarafından yapılan başvuru üzerine uzlaşılması sonucu düzenlenen tarhiyat öncesi uzlaşma tutanağının iptali istemiyle vefat eden diğer ortağın mirasçıları tarafından dava açılmıştır. ... Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 8/1-a maddesinde, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, katma değer vergisi mükelleflerinin bu işleri yapanlar olduğu, aynı Kanunun 44.maddesinde ise, katma değer vergisinin bu verginin mükellefi gerçek veya tüzel kişiler adına tarh olunacağı, adi ortaklıklarda ise verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ortaklardan herhangi birinin tarhiyata muhatap tutulabileceğinin açıklandığı, olayda ortaklardan biri tarafından uzlaşmaya gidilerek uzlaşıldığına göre uzlaşma sonucunun diğer ortağı ve dolayısıyla mirasçıları da bağlayacağının kabulü gerektiği, öte yandan, uzlaşma gerçekleştiğinden davacının tarhiyata yönelik iddialarında da isabet görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Davacı varisler tarafından, uzlaşmadan kendilerinin haberdar edilmediği, uzlaşmanın iki taraflı sonuç doğuran bir işlem olduğu, bu nedenle Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 44. maddesinin olaya uygulanamayacağı ileri sürülerek vergi mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Borçlar Kanunu'nun 525., 530. Ve 533. maddelerinin incelenmesinden; adi ortaklıklarda şirket idaresi ortaklardan birine tevdi edilmiş olmadıkça şirket idaresinin bütün ortaklara ait olacağı, tayin edilmiş ve yetkileri açıkça belirtilmiş veya belli işleri yapmak üzere vekalet almış idareci veya ortak olmadığı takdirde ortaklardan birinin üçüncü bir kişi ile yapacağı tasarrufların ancak kendisini bağlayacağı, diğer ortak adına sonuç doğurmayacağı anlaşılmaktadır. Olayda, tarhiyat öncesi uzlaşma isteyerek uzlaşan ortak (…) ortaklığı temsile yetkili olmadığı gibi, adi ortaklık adına uzlaşmada bulunma konusunda diğer ortaktan alınmış bir vekaleti de bulunmadığı anlaşılmış olup, yukarıda anılan yasal düzenlemeler uyarınca ihtilaf konusu uzlaşma tutanağının yalnızca uzlaşma isteyen ortak açısından sonuç doğura...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 525

V. Ücretten indirim

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1997/4847 · K. 1999/4008

2 Aralık 1999

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1997/1290 · K. 1998/383

5 Şubat 1998

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1999/1480 · K. 1999/4696

16 Aralık 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/1213 · K. 2005/145

3 Şubat 2005

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/2018 · K. 2005/1390

12 Temmuz 2005

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1999/1040 · K. 1999/4152

15 Aralık 1999