Sözkonusu karar AĐHS’nin 44§2. maddesi uyarınca kesinlik kazanacaktır. Ancak, şekle ilişkin değişiklik yapılabilir. AVRUPA KONSEYĐ COUNCIL OF EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir. USULĐ ĐŞLEMLER Davanın nedeni, Türk vatandaşı Kamile Uyanık’ın (“başvuran”), 6 Temmuz 1998 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Korumaya Dair Sözleşme’nin (“Sözleşme”) eski...
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ ĐKĐNĐCĐ DAĐRE Kamile UYANIK/TÜRKĐYE (Başvuru no. 12087/03) KARAR STRAZBURG 4 Temmuz 2006 Sözkonusu karar AĐHS’nin 44§2. maddesi uyarınca kesinlik kazanacaktır. Ancak, şekle ilişkin değişiklik yapılabilir. AVRUPA KONSEYĐ COUNCIL OF EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
USULĐ ĐŞLEMLER Davanın nedeni, Türk vatandaşı Kamile Uyanık’ın (“başvuran”), 6 Temmuz 1998 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Korumaya Dair Sözleşme’nin (“Sözleşme”) eski 25. maddesi uyarınca, Türkiye aleyhine Avrupa Đnsan Hakları Komisyonu’na (“Komisyon”) yaptığı başvurudur (başvuru no. 12087/03). OLAYLAR I. DAVA OLAYLARI Başvuran, 1939 doğumlu olup Ankara’da yaşamaktadır. 1990 senesinde, belirsiz bir günde Devlet Karayolları Genel Müdürlüğü, Ankara Otoyolu’nu inşa etmek için Ankara’da başvurana ait bir parsel toprağı kamulaştırmıştır. Kamulaştırma gerçekleştiğinde, yetkili makamlar başvurana, toprağın bir bilirkişi komitesince belirlenen değeri tutarında meblağı ödemiştir. Sunduğu talebi müteakiben 27 Eylül 1994 tarihinde Ankara Hukuk Mahkemesi başvurana ek tazminat ve ayrıca, sözkonusu tarihte uygulanabilir yasal oran üzerinden faiz ödenmesine karar vermiştir. 29 Ocak 1996 tarihinde Yargıtay, kararı onamıştır. 9 Şubat 1998 tarihinde başvurana, 2,800,000,000 Türk Lirası ödemiştir. HUKUK I. 1 NO.LU PROTOKOL’ÜN 1. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI Başvuran, yetkili makamlardan kamulaştırma için ancak 1998 senesi Şubat ayında almış olduğu ek tazminatın, ödenecek gecikme faizi Türkiye’deki yüksek enflasyon oranı ile orantılı olmadığı için, değerinin düşmüş olduğu hususunda şikayette bulunmuştur. Şikayetini, 1 No.lu Protokol’ün aşağıda kaydedilen 1. maddesinin ilgili kısmına dayandırmıştır: “Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Herhangi bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir.” A. Kabuledilebilirlik AĐHM, sözkonusu şikayetin AĐHS’nin 35 § 3. maddesi uyarınca temelden yoksun olduğunu belirtir. Ayrıca, kabuledilemez olmadığı sonucuna varılması için gerekçe bulunmamaktadır. B. Esaslar
AĐHM, sözkonusu davada günışığına çıkan konulara benzer konuların ortaya çıktığı birçok davada 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edilmiş olduğu sonucuna varmıştır (bkz. Akkuş, sayfa 131...