Sözkonusu karar AĐHS’nin 44§2. maddesi uyarınca kesinlik kazanacaktır. Ancak ,şekle ilişkin değişiklik yapılabilir. AVRUPA KONSEYĐ COUNCIL OF EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir. 2 USULĐ ĐŞLEMLER Davanın nedeni, Türk vatandaşı Mehmet Ali Uyanık’ın (“başvuran”), 6 Temmuz 1998 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Korumaya Dair Sözleşme’nin (“Sözleşme”)...
1 AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ ĐKĐNCĐ DAĐRE UYANIK/TÜRKĐYE (Başvuru no. 49514/99) KARAR STRAZBURG 4 Temmuz 2006 Sözkonusu karar AĐHS’nin 44§2. maddesi uyarınca kesinlik kazanacaktır. Ancak ,şekle ilişkin değişiklik yapılabilir. AVRUPA KONSEYĐ COUNCIL OF EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
2 USULĐ ĐŞLEMLER Davanın nedeni, Türk vatandaşı Mehmet Ali Uyanık’ın (“başvuran”), 6 Temmuz 1998 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Korumaya Dair Sözleşme’nin (“Sözleşme”) eski 25. maddesi uyarınca, Türkiye aleyhine Avrupa Đnsan Hakları Komisyonu’na (“Komisyon”) yaptığı başvurudur (başvuru no. 49514/99). OLAYLAR Başvuran, 1937 doğumludur ve Ankara’da ikamet etmektedir. 1990 senesinde belirli olmayan bir tarihte Devlet Karayolları Genel Müdürlüğü, Ankara Otobanı’nı inşa etmek için Ankara’da başvurana ait olan bir parsel toprağı kamulaştırmıştır. Yetkili makamlar, kamulaştırma gerçekleştirildiğinde, bilirkişi komitesince değerlendirilmiş toprağın bedelini, başvurana ödemiştir. Başvuranın talebini müteakip, 21 Aralık 1993 tarihinde, Ankara Hukuk Mahkemesi, başvurana, ek kamulaştırma tazminatı artı geçerli olan yasal oranda faizin ödenmesine karar vermiştir. 20 Haziran 1994 tarihinde, Yargıtay bu kararı onamıştır. 4 Şubat 1998 tarihinde, başvurana 3.600.000.000 TL ödenmiştir. II. ĐLGĐLĐ ĐÇ HUKUK VE UYGULAMA Đlgili iç hukuk ve uygulama Akkuş – Türkiye kararında (9 Temmuz 1997 tarihli karar, Reports of Judgments and Decisions 1997-IV, §§ 13-16) ortaya konmaktadır. HUKUK I. 1 NO.’LU PROTOKOL’ÜN 1. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI Başvuran, yetkililerden ancak Şubat 1998’de almış olduğu ek kamulaştırma tazminatının, ödenebilir gecikme faizinin Türkiye’deki yüksek enflasyon oranına ayak uydurmamış olması dolayısıyla, değer kaybetmiş olduğundan şikayetçi olmuştur. Başvuran, 1 No. ’lu Protokol’ün 1. maddesine istinat etmiştir, sözkonusu maddenin ilgili kısmı şöyledir: “Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Herhangi bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir.” A. Kabuledilebilirlik AĐHM, bu şikayetin, AĐHS’nin 35 § 3. maddesi anlamı dahilinde temelsiz olmadığın...