Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/812 · K. 2022/709
YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/812 K. 2022/709

E. 2019/812K. 2022/70924 Mayıs 2022
tazminatmanevi tazminatbozma kararıtazminat davasıkişilik haklarına saldırıyasal süremaddi tazminatsavunma hakkızamanaşımı defiboşanmahizmet kusurukınama cezasımaddi ve manevi tazminatnişanın bozulmasıbedensel zarar
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1. Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1992 yılından 2005 yılı Mayıs ayına kadar Manisa İl Sağlık Müdürlüğü'nde eczacılık şube müdürü olarak görev yaptığını, davalının da aynı işyerinde eczacı olarak çalıştığını, davalının 09.03.2010 tarihli dilekçesi ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına müvekkili hakkında özel...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2019/812 E. , 2022/709 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1992 yılından 2005 yılı Mayıs ayına kadar Manisa İl Sağlık Müdürlüğü'nde eczacılık şube müdürü olarak görev yaptığını, davalının da aynı işyerinde eczacı olarak çalıştığını, davalının 09.03.2010 tarihli dilekçesi ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına müvekkili hakkında özel hayatın gizliliğini ihlâl, tehdit ve hakaret suçlaması ile şikâyetçi olduğunu, şikâyet dilekçesinde müvekkilinin korkutma ve psikolojik baskı uygulayarak kendisini tehdit ettiğini, başka kişilere göstererek teşhir ettiğini, kadınlarla ilişkisi ve porno meraklısı olduğunu ileri sürdüğünü, Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/442 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda müvekkilinin beraatine karar verildiğini ve kararın onandığını, ayrıca davalının Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/158 E. sayılı dosyası ile müvekkili hakkında açtığı manevi tazminat davasının da reddine karar verildiğini, ceza mahkemesinde beraat kararı verilmesine rağmen davalının manevi tazminat davası açtığını, bu olaylar sebebiyle müvekkilinin aile yapısı ve sosyal çevresinin olumsuz etkilendiğini, davalının asılsız isnatları yüzünden müvekkilinin manevi yönden yıprandığını, şube müdürü olarak çalışan müvekkili hakkında açılan ceza davasından sonra 03.11.2011 tarihinde araştırmacı görevine verildiğini, maaşının sabitlendiğini bu nedenle maddi kaybı olduğu gibi dava dosyalarında masraf yaptığını ileri sürerek 5.000TL maddi ve 20.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'î ileri sürdüklerini, müvekkilinin Manisa İl Sağlık Müdürlüğüne yaptığı şikâyet üzerine davacının kınama cezası aldığını ve cezanın kesinleştiğini, görevden açığa alınma ya da alt seviyede bir göreve tayin etme işlemlerine yönelik tazminat istemlerinin idareye karşı yöneltmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin Birinci Kararı: 6. Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/416 E., 2016/75 K. sayılı kararı ile; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının (Anayasa) 129. maddesinin 5. fıkrası ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 13. maddesinin 1. fıkrası gereği açılan davada davalının taraf ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Özel Dairenin B...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 24

1. İlke

KesinKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 47

2. Onamama hâlinde

KesinKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 56

d. Manevi tazminat

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 121

2. Manevî tazminat

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 158

2. Eşler yönünden

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 174

1. Maddî ve manevî tazminat

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 26

1. Adın korunması

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 49

I. Genel olarak

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 58

3. Kişilik hakkının zedelenmesi

full_scan_v1Kanun

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, m. 13

(Değişik: 12/5/1982 - 2670/6 md.)

Benzer Kararlar

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/695 · K. 2022/909

14 Haziran 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/432 · K. 2022/843

7 Haziran 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/216 · K. 2022/592

21 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2018/586 · K. 2022/330

16 Mart 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2021/7963 · K. 2022/4343

10 Mayıs 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2022/630 · K. 2022/1095

29 Haziran 2022