Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/168 · K. 2022/4803
Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/168 K. 2022/4803

E. 2021/168K. 2022/480313 Haziran 2022
bilirkişi raporuemlak vergisitescil işlemi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.09.2018 tarih ve 2017/486 E- 2018/341 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/504 E- 2020/900 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının Aydın TÖMER Türkçe Öğretimi ve Uygulama Merkezi adını kullanarak kurs hizmeti verdiğini, davalının 2014/60138 sayılı Aydın Tömer Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2021/168 E. , 2022/4803 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.09.2018 tarih ve 2017/486 E- 2018/341 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/504 E- 2020/900 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının Aydın TÖMER Türkçe Öğretimi ve Uygulama Merkezi adını kullanarak kurs hizmeti verdiğini, davalının 2014/60138 sayılı Aydın Tömer Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi markasının 9, 16, 28, 35, 40, 42. sınıflarda tescilli olmasına rağmen, TÖMER adını 41. sınıfta bulunan Eğitim ve öğretim hizmetleri için kullanmaya devam ettiğini ve haksız kazanç sağladığını, davalının Aydın TÖMER Dil Dergisi yayınında da TÖMER adını kullandığını, oysa Ankara Üniversitesi Türkçe ve Yabancı Dil Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÖMER) adının, davacı rektörlüğe bağlı YÖK Başkanlığının 04/09/1984 gün ve 3075-11295 sayılı izni ile kurulan bir dil öğretim merkezinin adı olduğunu, TÖMER isminin 1984 yılında Ankara Üniversitesi tarafından yaratıldığını, meşhur ve maruf kılındığını, müvekkilinin TÖMER markasını da 2010/34448 sayıyla tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalının tecavüzün sonlandırılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin adına tescil edilmiş ve tescil işlemleri devam eden çok sayıda markasının bulunduğunu, 2014/60138 sayılı Aydın Tömer Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi markasının 9, 16, 28, 35, 40, 42. sınıflardaki mal ve hizmetler için müvekkili adına tescil edildiğini, davalının markasını tescil edildiği şekliyle kullanmakta olduğunu, müvekkilinin markasında yer alan Tömer Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi ibaresinin ayırt ediciliği bulunmayan tali bir unsur, AYDIN ibaresinin ise asli unsur olduğunu, tarafların markaları arasında belirgin görsel farklılıklar bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2010/34448 sayılı Ankara Üniversitesi Tömer 1984 ibareli markası ile davalının Aydın Tömer Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi ibaresini kullanımı arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davalının kullanım biçiminin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 7. maddesinin 2-b bendinde sayılan eylemlerden olduğu ve 29/1-(a) maddesi kapsamında, davacının markasından kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu, m. 155

(1) Marka, patent veya tasarım hakkı sahibi, kendi hakkından daha

full_scan_v1Kanun

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu, m. 7

(1) Bu Kanunla sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/195 · K. 2022/3947

24 Mayıs 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/203 · K. 2022/4292

1 Haziran 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/159 · K. 2022/3620

9 Mayıs 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/165 · K. 2022/5047

20 Haziran 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/2665 · K. 2022/4793

13 Haziran 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/285 · K. 2022/5284

27 Haziran 2022