Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... 3. İş Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2017/356 Esas, 2019/1240 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/543 Esas, 2020/595 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılması için Mahkemesine iadesine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri...
9. Hukuk Dairesi 2022/7393 E. , 2022/8110 K.
"İçtihat Metni"
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : ALACAK
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... 3. İş Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2017/356 Esas, 2019/1240 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/543 Esas, 2020/595 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılması için Mahkemesine iadesine karar vermiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait hastane işyerinde, 15.04.2012-17.01.2017 tarihleri arasında kesintisiz şekilde nöroloji uzmanı doktor olarak çalıştığını, taraflar arasında 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) tabi iş sözleşmesinin bulunduğunu, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan baktığı hasta sayısı üzerinden gelir bölüşümü şeklinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun) kapsamında hizmet satın aldığını, adi ortaklık şeklinde bir çalışma usulünün uygulandığını, davacının her ay baktığı hasta sayısına göre serbest meslek makbuzu kestiğini, taraflar arasında 4857 sayılı Kanun'a tabi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, Mahkemenin görevli olmadığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti taleplerine yönelik iddiaların haksız olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını da ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirildiği, 01.12.2012-31.07.2017 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde nöroloji uzmanı olarak çalıştığı, brüt ücretinin 18.000,00 TL (net 15.840,00 TL) olduğu, iş sözleşmesinin 17.01.2017 tarihinde sona erdiği, tanık beyanları doğrultusunda davacının hafta içi (vizit süreleri dahil) 08.30-20.00 saatleri arasında, cumartesi günleri...