Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/6134 · K. 2022/7379
Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/6134 K. 2022/7379

E. 2022/6134K. 2022/73798 Haziran 2022
iş sözleşmesitoplu iş sözleşmesimuvazaazamanaşımı defihizmet alımıtazminatfazla çalışmailk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıalacağın tespitiistinaf yolugönderme kararıön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 4. İş Mahkemesince 06.12.2019 tarihli 2018/166 Esas, 2019/1144 Karar sayılı ilamıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/620 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararıyla başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı verilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda araştırma yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye...

Karar Metni

9. Hukuk Dairesi 2022/6134 E. , 2022/7379 K.

"İçtihat Metni"

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 4. İş Mahkemesince 06.12.2019 tarihli 2018/166 Esas, 2019/1144 Karar sayılı ilamıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/620 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararıyla başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı verilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda araştırma yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 21.688.71 TL olup davacının 30.11.2017 tarihinde emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini sona erdirdiği dikkate alındığında, hükmün ileriye yönelik bir etkisi de bulunmadığından temyize konu edilen toplam miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.05.2002 tarihinde davalı ... Belediye Başkanlığında temizlik işçisi olarak işe başladığını, 30.11.2017 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacı müvekkilinin emekli olması sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini, 28.248,00 TL kısmi kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışırken 2.030,00 TL ücret aldığını, ücretlerinin banka yolu ile ödendiğini, davacının yaklaşık 15,5 yıl boyunca haftada 5 gün 07.30-16.30 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün ise pazar yeri temizlemesi nedeniyle 07.30-24.00 saatleri arasında çalıştığını, fırsat bulduğunda günde 15-20 dakikada yemek molasını kullandığını, buna rağmen fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca sadece 116 günlük yıllık izinlerini kullanabildiğini, kullandırılmayan yıllık izinlerinin karşılığının ödenmediğini, davacının resmî tatillerde çalışma yaptığını, dinî bayramların ise ilk günü izin kullandığını, müvekki...

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7393 · K. 2022/8110

22 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/3486 · K. 2022/7877

15 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/6564 · K. 2022/7280

8 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7406 · K. 2022/8491

29 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/1007 · K. 2022/5762

10 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5800 · K. 2022/6477

25 Mayıs 2022