Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1287 sayılı ilamın 8.maddesiyle geçici görevle yurt dışına giden İZSU personelinin yurtdışı seyahat masraflarının tamamı kurum tarafından karşılandığı halde kendilerine ayrıca yurt dışı gündeliği ödendiği gerekçesiyle 2.920,44 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçiler dilekçelerinde özetle; Anayasa Mahkemesinin 04.05.2005 tarih ve 2004/54 E. 2005/24 K. sayılı kararı ve Sayıştay 6. Dairesinin 11.04.2006 tarih ve 11310 sayılı kararlarında harcırahın; - Kamu hizmetinin yürütülmesinden kaynaklanan ve bir kamu görevlisinin maddi açıdan belli bir maddi yükle karşı karşıya kalacak olması nedeniyle ortaya çıkan külfetin kamu adına paylaşımı olduğu, - Statü hukukunun düzenlediği ve her zaman kullanılabilen öznel ve kazanılmış bir hak olmayıp gerektiğinde görevlendirilen kişilere, katlandıkları külfet karşılığı olarak...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1287 sayılı ilamın 8.maddesiyle geçici görevle yurt dışına giden İZSU personelinin yurtdışı seyahat masraflarının tamamı kurum tarafından karşılandığı halde kendilerine ayrıca yurt dışı gündeliği ödendiği gerekçesiyle 2.920,44 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçiler dilekçelerinde özetle; Anayasa Mahkemesinin 04.05.2005 tarih ve 2004/54 E. 2005/24 K. sayılı kararı ve Sayıştay 6. Dairesinin 11.04.2006 tarih ve 11310 sayılı kararlarında harcırahın; - Kamu hizmetinin yürütülmesinden kaynaklanan ve bir kamu görevlisinin maddi açıdan belli bir maddi yükle karşı karşıya kalacak olması nedeniyle ortaya çıkan külfetin kamu adına paylaşımı olduğu, - Statü hukukunun düzenlediği ve her zaman kullanılabilen öznel ve kazanılmış bir hak olmayıp gerektiğinde görevlendirilen kişilere, katlandıkları külfet karşılığı olarak yapılan bir ödeme olduğu, - Hangi isim altında verilirse verilsin yolluğun, periyodik biçimde değil, hizmet yapılmasına gerek duyulması ve hizmetin yapılması koşuluyla ödendiği, - Bir kamu görevlisinin kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla katlanmak zorunda kaldığı külfete, kamunun aktif katılımını sağlayan bir hukuksal argüman olduğu, hususlarını açıklığa kavuşturmuş, dolayısıyla anılan Kanunda içeriğinin neler olduğu belirtilmeyen gündeliğin, birebir yemek/yatmak karşılığında verilmediğini, kapsamındaki bir personelin başka mahalle gönderilmesinin karşılığı olduğunu sabitlemiştir. Görüldüğü üzere, 6245 sayılı Kanununun 3/a maddesinde tanımlanan Harcırah/ Gündelik/Yevmiye kavramının temel dayanağı esas olarak bu Kanunun 5. maddesi olmaktadır. Bu tür bir ödemenin yapılabilmesi için gereken asli unsur, memurun ister yurt içi ister yurt dışı olsun memuriyet mahalli dışında görevlendirilmesidir. Her iki durumun birbirinden farklı sonuç doğurmayacağı açıktır. Diğer yandan tazmin hükmüne esas alınan 6245 sayılı Kanunun 34. maddesinin son fıkrasındaki "Geçici görevle yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir." ifadesinden anlaşılması gereken de; tıpkı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 235/(2)-a bendinde yer verilen "Hileli davranışlarla" ifadesinde olduğu gibi "özel anlaşmaları gereğince" ifadesinin kendisinden sonra gelen her ibare başında yer alması gerektiğidir. Diğer bir anlatımla gündeliklerden indirim yapılabilmesi için, ortada, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, özel anlaşmaları gereğince uluslararası kuruluş veya özel anlaşmaları gereğince resmi diğer kuruluşların varlığı gereklidir. Oysa tarafımıza, özel anlaşması gereğince Kıyı Ege Belediyeler Birliğince yapılmış bir ödeme bulunmamaktadır. Bu nedenlerle hem idarece bu birliğe ödenen tutar hem de bu sebeple yapılan harcırah ödemesi Kanunun 34. maddesi kapsamı dışındadır. Demişlerdir. Savcılık Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir. Dilekçede be...