Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 5 · K. 1933/37
YargıtayYARGITAY İÇTİHADİ BİRLEŞTİRME B.G.K

Esas No:5 Karar No:1933/37

E. 5K. 1933/3712 Nisan 1933
kaçakçılık davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Sadece kaçakçılık davalarını görmek üzere kurulan adli ihtisas mahkemelerinin ağır ceza mahkemelerine bağlılıkları yoktur. bu sebeple aralarında çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü yargıtay'a aittir.

Karar Metni

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.5 K.1933/37 T.12.4.1933 KAÇAKÇILIK DAVASI SADECE KAÇAKÇILIK DAVALARINI GÖRMEK ÜZERE KURULAN ADLİ İHTİSAS MAHKEMELERİNİN AĞIR CEZA MAHKEMELERİNE BAĞLILIKLARI YOKTUR. BU SEBEPLE ARALARINDA ÇIKAN OLUMSUZ GÖREV UYUŞMAZLIĞININ ÇÖZÜMÜ YARGITAY'A AİTTİR. Bir kaçakçılık dâvasının görülmesi hususunda İstanbul 8 ve 9 numaralı ihtısas hakimlikleri arasında hasıl olan selbi salahiyeti ihtilafı üzerine Temyiz Mahkemesi 3. Ceza Dairesi aliyesince ihtisas mahkemelerini ceza mahkemelerine mensubiyetleri kabul edilmemiş iken mümasil diğer bir hadisede 1918 numaralı kanunun 66. maddesi hükmünce ihtisas mahkemeleri esasen asliye mahkemeleri olmasına ve bunların ağır cezalı kaçakçılık işlerini istisnai bir teşekkül halinde görebilmeleri asli sıfatlarına müessir olmamasına göre bir müstakil ağır ceza mahkemesinin kazası dahilindeki muhtelif ihtisas mahkemeleri ve eczası arasında hasıl olacak selbi ihtilafın halinde alelıtlak cari usulün meriyeti lazım ve binaenaleyh İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinin kazası dahilinde bulunan iki ihtisas mahkemesi arasında hasıl olan ihtilafın halli de İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğuna karar verilme suretiyle tahassül eden içtihat ihtilafının tevhidi 8 numaralı İstanbul Adli İhtisas Mahkemesi Müddeiumumiliğinin 11.1.1933 tarih ve 35/3 numaralı tahriratiyle mesbut talebe binaen C.Başmüddeiumumiliği yüksek memuriyetinden 1. Riyaset dairesine tevdi olunması üzerine mütebayin ilam suretleri telhiz ve Heyeti Umumiyeye tevzi olunduktan ve içtima günü Heyeti Umumiyeye (44) zatın iştirak ettiği görülerek müzakere nisabı tahakkuk ettikten sonra söz alan Başmüddeiumumi Yusuf Nihat Beyefendi : Evvelce ihtisas mahkemelerinden verilen kararların mafevk müddeiumumilerince temyizi kabul edilmemiş ve bu işte Heyet'i Umumiyece de mazharı tasvip olmuş, bilahare müstantikler arasında hasıl olan bir ihtilafın Temyize gelmesi üzerine 1918 numaralı kanunun 66. maddesinde bu mahkemelerin asliye mahkemesi olduğu tasrih edilmiş olmaktan kurtaracak şekilde mafevkleri ağır ceza mahkemesi olduğunu kabul etmek suretiyle isabetli bir karar vermiş ve bu karar cereyanı muameleyi teshil etmiş olması itibariyle de muvafık bulunmuştur. Aksi mütalaa ihtisas mahkemelerini fevkalade mahkeme addetmek olurki buna imkan yoktur. Aza İbrahim Ethem Beyefendi : İhtisas mahkemelerinin kendi aralarında veya bir ihtisas mahkemesiyle diğer bir Asliye Mahkemesi arasında hasıl olan tayini merci ihtilaflarını halledecek merci iptidaen Temyiz Mahkemesi olduğunu ve muahharan mensup olduğu yüksek vazifeli mahkeme olduğunu dairemiz kabul etmiştir. Dairemizin ahiren kabul ettiği noktai nazarı müdafaa etmiyeceğim. Benim kanaatim şudur: Her ne kadar 1918 numaralı kanunun 66. maddesinde ihtisas mahkemeleri münferit hakimli asliye Mahkemeleri olarak gösterilmekte ise de bu hakimler yine bu madde ile 31. madde hükümlerine göre kaçakçılık ve kaçakçılık münasebetiyle sair cürümlerin cezasını 10 seneden az ağır hapis müstelzim işleri münferiden ve...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2005/5604 · K. 2007/471

13 Şubat 2007

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1998/3361 · K. 2000/593

16 Şubat 2000

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2004/1765 · K. 2006/840

15 Mart 2006

DanıştayDanıştay 13. Daire Kararları

E. 2005/7150 · K. 2006/1231

28 Şubat 2006

YargıtayYARGITAY İÇTİHADİ BİRLEŞTİRME B.G.K

E. 1935/76 · K. 1936/2

7 Şubat 1936

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/1210 · K. 2005/133

31 Ocak 2005