Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2002/356 · K. 2003/5
DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

Esas No:2002/356 Karar No:2003/5

E. 2002/356K. 2003/531 Ocak 2003
ispatvergi incelemesigelir vergisi tevkifatı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Tarhiyata dayanak alınan vergi inceleme raporları ve eki belgelerden; yükümlü kuruma fatura düzenleyenlerin gerçekte ticari faaliyetleri olmadığı halde, komisyon karşılığı fatura düzenlediklerinin ifadeleriyle sabit olduğu, başka şahıs ve şirketlere ait fatura v.b. belgelerin benzerlerinin yasal olmayan yollardan bastırılarak vergi iadesinden yararlanmak isteyen kişi ve kuruluşlara komisyon karşılığı satıldığı, bazen alım,satım işlemini gerçek olarak göstermek için kasa makbuzu, ödeme makbuzu gibi belgeler düzenlendiği anlaşılmakla, faturada yer alan emtianın gerçekten faturaların düzenleyicisi görünen kimselerden satın alındığının kabulünün mümkün olmadığı, dolayısıyla gelir vergisi yükümlülüğünden kaçınmak amacıyla gerçeği yansıtmayan fatura kullanılarak vergi kaybına yol açıldığı sonucuna varılmış olup, davanın reddi yolundaki direnme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

Karar Metni

Vergi Dava Daireleri Kurulu 2002/356 E. , 2003/5 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No: 2002/356 Karar No: 2003/5 Temyiz Eden: ... Anonim Şirketi Karşı Taraf: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Tarımsal ürün ticareti yapan davacının bir kısım emtia alımlarını içeriği itibarıyla yanıltıcı belgelere dayandırdığından bahisle adına 1994 yılının Eylül dönemi için kaçakçılık cezalı gelir (stopaj) vergisi salınmıştır. ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla davayı reddetmiştir. Temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesi 11.4.2002 günlü ve E:2000/334, K:2002/1556 sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 11 inci, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü ve 107 nci maddeleri uyarınca gerçek bir emtia hareketine dayanmaksızın düzenlenen faturalarla alınmış görülen tarım ürünlerinin olsa olsa çiftçiden satın alınmış olabileceği varsayımıyla vergi sorumluluğu yaratılarak salınan, hangi çiftçi hesabına tevkif edileceği ve kime rücu edileceği belirlenmeyen gelir (stopaj) vergisinin öngörülüş amacına aykırı olarak sorumlunun patrimuanında kalacağı, davacı tarafından gider yazılan ancak gerçek bir emtia hareketine dayanmadığı saptanan faturalarda yer alan ürünün tüketici dışında başka bir kişiden alınmış olamayacağı yaklaşımının varsayımdan öteye değer taşımayacağı, gerçeği yansıtmayan faturaları kayıtlarına aldığı saptananlar hakkında ancak, bu durumun yıllık gelir veya kurumlar vergisi mükelleflerine etkisine göre işlem yapılması gerektiğinden, gelir vergisi sisteminin temel ilkelerine de aykırı düşen tarhiyata karşı açılan davanın reddinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kararı bozmuştur. Bozma kararına uymayan ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; davacı kurumun ihtilaflı dönemde soya fasulyesi aldığı firmalar nezdinde düzenlenen vergi tekniği raporlarından; davacı kurum adına 1994 yılında soya fasulyesi alışları nedeniyle fatura düzenleyen şahıs ve şirketlerin gerçekte tarım ürünleri ticaretiyle uğraşmadıkları, komisyon karşılığı belge düzenlediklerinin kendi beyanlarıyla ve diğer tespitlerle ortaya konulduğu, dava dilekçesinde ileri sürülen iddialar, inceleme raporları ile yapılan bu tespitlerin aksini kanıtlayacak nitelikte somut ve hukuken geçerli delillere dayanmadığından, soya fasulyesi alışlarının söz konusu firmalardan yapılmadığı sonucuna varıldığı, tarım ürünleri ticaretinin özellikleri dikkate alındığında, tarım ürünleri ticaretiyle uğraşan şahıs veya firmalardan alındığı kanıtlanamayan zirai ürünlerin müstahsilden alındığının kabulü gerektiği, bu durumda inceleme raporlarıyla belirlenen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle kararında direnmiştir. Direnme kararı yükümlü tarafından temyiz edilmiş ve emtia alımlarının tüccardan yapıldığı tarhiyatın varsayıma dayalı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

İlgili Mevzuat

§

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, Madde 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2002/358 · K. 2003/7

31 Ocak 2003

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2002/293 · K. 2003/16

31 Ocak 2003

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2006/1742 · K. 2007/1408

26 Nisan 2007

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2004/2645 · K. 2005/3013

25 Ekim 2005

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2005/1256 · K. 2006/465

28 Şubat 2006

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1999/1976 · K. 2000/3665

5 Aralık 2000