Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2002/219 · K. 2003/4
DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

Esas No:2002/219 Karar No:2003/4

E. 2002/219K. 2003/431 Ocak 2003
faiz karşılığı ödünç para verme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Faiz karşılığı ödünç para verdiği inceleme raporuyla saptanan davacı adına yapılan gelir vergisi tarhiyatında yasaya aykırılık bulunmadığı hk.

Karar Metni

Vergi Dava Daireleri Kurulu 2002/219 E. , 2003/4 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No: 2002/219 Karar No: 2003/4 Temyiz Eden: ... Karşı Taraf: ...Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: İkrazatçılık faaliyetinden elde ettiği geliri beyan etmediğinden bahisle 1995 yılı için davacı adına ağır kusur cezalı gelir vergisi salınmış, aslı aranmayan geçici vergi için ağır kusur cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; geçici vergi için kesilen ağır kusur cezasını kusura çevirmiş, cezalı gelir vergisi yönünden davayı reddetmiştir. Yükümlünün temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesi 24.5.2000 günlü ve E.1999/5737, K:2000/2322 sayılı kararıyla; borç para aldığını belirten şahısların ifadeleri dışında faiz alınıp verildiğine ilişkin somut bir tespit bulunmadığı, belirli bir miktar paranın borç olarak veya başka bir nedenle verilmiş olmasının faiz tahsil edildiğinin kanıtı olamayacağı, hukuken geçerli tespitler olmaksızın sadece ifadelere dayanılarak yapılan tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kararı bozmuştur. ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ...sayılı kararıyla; borç para alanlardan ...'un ifadesinde, davacıdan 1995 yılının Haziran ayında ...-, Temmuz ayında ...- lira borç para aldığını, karşılığında düzenlenen Aralık 1995 vadeli ... milyar lira tutarındaki senedini ... milyar lira ödeyerek geri aldığını beyan ettiği, davacıdan borç para alan ... Kollektif Şirketinin ortaklarının verdikleri ifadelerde; ...'e olan borçlarının icra müdürlüğü dosyasındaki gibi ...-lira değil, 1995 yılında borç alınan ...-liradan ibaret olduğu, borçlarını ödemeyince 1996 yılında senedi yenilediklerini, bu borcun ticari ilişkiden kaynaklanmadığını, icra takibinin devam ettiğini belirttikleri, bu ifadeler esas alınarak tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, davacının borç alacak ilişkisinin oto alım satımından kaynaklandığını ileri sürdüğü, ancak itirazsız imzaladığı vergi inceleme raporunun eki tutanaktaki ifadesinde, birden fazla kişiye borç para verdiğini, bu kişilerle arasında bir husumet olmadığını belirttiği, önemli tutardaki paranın karşılıksız verilmesinin iktisadi icaplara aykırı olduğu, bir vergilendirme dönemi içinde ikmalen veya resen vergi tarhı halinde bu vergi tutarı üzerinden takip eden vergi dönemi için geçici vergi hesaplanması mümkün olmadığından vergi ziyaına neden olunduğundan söz edilerek ceza kesilemeyeceği, gerekçesiyle bozma kararına kısmen uyarak aslı aranmayan geçici vergiye uygulanan cezayı kaldırmış, cezalı gelir vergisi yönünden davanın reddi yolundaki kararında direnmiştir. Israr kararı yükümlü tarafından temyiz edilmiş ve verilen ödünç para karşılığında faiz alınmadığı, tarhiyatın varsayıma dayalı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulu...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2004/2395 · K. 2005/1244

16 Mayıs 2005

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2005/2598 · K. 2006/2369

3 Ekim 2006

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1997/4861 · K. 1998/3983

9 Kasım 1998

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 1998/263 · K. 1999/201

28 Mart 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2006/3015 · K. 2007/1057

28 Mart 2007

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2005/2114 · K. 2005/3075

26 Ekim 2005