Kararın davacı vekiline tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresinin bitiminin çalışmaya ara verme zamanına rastladığı, bu nedenle sürenin, ara vermenin sona erdiği günü, yani eylül'ün dördünü izleyen tarihten itibaren 11.9.2009 cuma günü çalışma saati bitimine kadar uzadığı; ancak davacının bu süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, yasada öngörülen süre geçirildikten sonra yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi olanağı bulunmadığı hakkında.
Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu E. 2010/115 K. 2010/246 T. 18.2.2010 TEMYİZ SÜRESİ ÇALIŞMAYA ARA VERME ZAMANI KARARIN DAVACI VEKİLİNE TEBLİĞ EDİLDİĞİ, OTUZ GÜNLÜK TEMYİZ SÜRESİNİN BİTİMİNİN ÇALIŞMAYA ARA VERME ZAMANINA RASTLADIĞI, BU NEDENLE SÜRENİN, ARA VERMENİN SONA ERDİĞİ GÜNÜ, YANİ EYLÜL'ÜN DÖRDÜNÜ İZLEYEN TARİHTEN İTİBAREN 11.9.2009 CUMA GÜNÜ ÇALIŞMA SAATİ BİTİMİNE KADAR UZADIĞI; ANCAK DAVACININ BU SÜRE GEÇTİKTEN SONRA TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNDUĞU ANLAŞILMAKLA, YASADA ÖNGÖRÜLEN SÜRE GEÇİRİLDİKTEN SONRA YAPILAN TEMYİZ BAŞVURUSUNUN İNCELENMESİ OLANAĞI BULUNMADIĞI HAKKINDA. 2575/md. 86 2577/md. 8 , 46 İstemin Özeti : Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 7.4.2009 günlü, E: 2006/5903, K:2009/3848 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması davacı tarafından istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Yasasının 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 2. fıkrasında, Özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün İçinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiş, aynı Yasa'nın 8. maddesinin 3. fıkrasında da, bu Yasa'da yazılı sürelerin bitmesinin çalışmaya ara verme zamanına rastlaması halinde, bu sürelerin, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılacağı öngörülmüştür. 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 86. maddesinin, 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa'yla değişik 1. fıkrasında ise, Danıştay dairelerinin her sene Ağustos'un birinden Eylül'ün beşine kadar çalışmaya ara vermesi öngörülmüş; böylece ara vermenin son günü Eylül'ün dördü olarak belirlenmiştir. Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu kararının 27.7.2009 günü davacı vekiline tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresinin bitiminin çalışmaya ara verme zamanına rastladığı, bu nedenle sürenin, ara vermenin sona erdiği günü, yani Eylül'ün dördünü izleyen tarihten itibaren 11.9.2009 Cuma günü çalışma saati bitimine kadar uzadığı; ancak davacının bu süre geçtikten sonra, 14.9.2009 gününde kayda geçen dilekçeyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, Yasa'da öngörülen süre geçirildikten sonra yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi olanağı bulunmadığından, davacının isteminin süre aşımı nedeniyle reddine, 18.02.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY: 2575 sayılı Danıştay Yasası'nın 86. maddesinin 1. fıkrası çalışmaya ara verme süresinin kısaltılması amacıyla yeniden düzenlenerek, Danıştay dairelerinin her sene Ağustos ayının birinden Eylül'ün beşine kadar çalışmaya ara vermeleri öngörülmüştür. Bu kuralda çalışmaya ara verme süresi, bu sürenin başladığı ve sona erdiği gün açıkça gösterilerek belirlenmiştir. Yani, çalışmaya ara vermenin ?...Eylül'ün beşine kadar...? sürece...