Davacıya ait belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunduğu tartışmasız olan arsanın kiraya verildiği veya ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanıldığı yolunda herhangi bir iddia ve tespit bulunmaması karşısında, taşınmazın mevcut haliyle yasada daimi muafiyet için öngörülen şartları taşıdığı, bu nedenle de, emlak vergisinden daimi muaf tutulması gerektiği sonucuna varıldığından, söz konusu verginin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde isabet görülmediği hakkında.
Danıştay 9. Daire E. 2007/2145 K. 2007/4981 T. 13.12.2007 R.Gazete No. 26868 R.G. Tarihi: 6.5.2008 EMLAK VERGİSİNDE DAİMİ MUAFİYET DAVACIYA AİT BELEDİYE VE MÜCAVİR ALAN SINIRLARI DIŞINDA BULUNDUĞU TARTIŞMASIZ OLAN ARSANIN KİRAYA VERİLDİĞİ VEYA TİCARİ, SINAİ VE TURİSTİK FAALİYETLERDE KULLANILDIĞI YOLUNDA HERHANGİ BİR İDDİA VE TESPİT BULUNMAMASI KARŞISINDA, TAŞINMAZIN MEVCUT HALİYLE YASADA DAİMİ MUAFİYET İÇİN ÖNGÖRÜLEN ŞARTLARI TAŞIDIĞI, BU NEDENLE DE, EMLAK VERGİSİNDEN DAİMİ MUAF TUTULMASI GEREKTİĞİ SONUCUNA VARILDIĞINDAN, SÖZ KONUSU VERGİNİN TAHSİLİ AMACIYLA DÜZENLENEN ÖDEME EMRİNDE İSABET GÖRÜLMEDİĞİ HAKKINDA. 1319/md. 12 , 14 İstemin Özeti : Davacının Bursa İli, Mudanya İlçesi, Çağrışan Köyü'nde bulunan arsası için 2001 yılı 2. taksidi, 2002 yılı ve 2003 yılı emlak (arsa) vergileri ile 2003 yılı ek emlak vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı; uyuşmazlığın, davacının taşınmazının 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 14. maddesine 3239 sayılı Kanunun 104. maddesiyle eklenen (g) fıkrasında belirtilen emlak vergisi daimi muafiyetinden yararlanıp yararlanamayacağına ilişkin olduğu, vergisi ihtilaf konusu arsanın belediye ve mücavir alan sınırları dışında kaldığı hususunda ihtilaf bulunmadığı, bu durumda, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 12. maddesi hükmü uyarınca, aynı Kanunun 14. maddesinde yer alan arazi tabiri, arsaları da kapsayacağından ve 17 seri no'lu Emlak Vergisi Genel Tebliği'nde, belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan arsaların, ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanılmadığı takdirde araziler için getirilen muafiyetten yararlanabileceği belirtildiğinden ve olayda, belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunduğu ihtilafsız olduğu anlaşılan uyuşmazlığa konu taşınmazın, ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanıldığı ya da kiraya verildiği hususlarında idarece yapılmış bir tespit bulunmadığından, sözkonusu taşınmazın Emlak Vergisi Kanunu'nun 14. maddesinin (g) fıkrasında açıklanan muafiyetten yararlandırılmasının icap ettiği sonucuna varıldığı, dolayısıyla 2001 yılı 2. taksidi, 2002 yılı ve 2003 yılı emlak vergilerinin ve 2003 yılı ek emlak vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden Bursa Vergi Mahkemesi'nin 20.9.2005 tarih ve E:2005/319, K:2005/848 sayılı kararına karşı davalı idarenin yaptığı itiraz üzerine Mahkeme kararını; 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 14. maddesine 3239 sayılı Kanunun 104. maddesiyle eklenen (g) fıkrasının parantez içi hükmünün yorumunun uyuşmazlığı çözeceği, bu parantez içinde belirtilen "ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanılma" ibaresinin arsalar ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazi için de geçerli olup olmadığının açıklığa kavuşturulmasının gerektiği, belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan arazi, vergiden muaftır ibaresinin aynı zamanda 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca arsaları da kapsayacağı, ancak aynı Kanun'un 14. maddesi...