Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2003/1580 · K. 2004/3558
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:2003/1580 Karar No:2004/3558

E. 2003/1580K. 2004/355826 Mayıs 2004
müzayede yoluyla yapılan satışlartellallık harcı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Müzayede yoluyla satılan mallarda ödenmesi gereken tellallık harcının satışa aracılık edene değil satışı isteyene ait olduğu hk.

Karar Metni

Danıştay 9. Daire E. 2003/1580 K. 2004/3558 T. 26.5.2004 TELLALLIK HARCI MÜZAYEDE YOLUYLA YAPILAN SATIŞLAR MÜZAYEDE YOLUYLA SATILAN MALLARDA ÖDENMESİ GEREKEN TELLALLIK HARCININ SATIŞA ARACILIK EDENE DEĞİL SATIŞI İSTEYENE AİT OLDUĞU HK. 2464/md. 67 , 68 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili: Av. .... Karşı Taraf: ... A.Ş. Vekili: Av. .... İstemin Özeti: Davacı şirketin müzayede evinde tertip edilen gayrimenkul müzayedesi nedeniyle % 50 fazlası ile salınan tellallık harcının terkini istemiyle açılan davayı; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 67. maddesinde, belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediyelere ait hal, balıkhane, mezat yerleri ve ilgilinin isteğine bağlı olarak belediye münadisi veya tellalı bulunduran sair yerlerde gerçek ve tüzel kişiler tarafından her ne surette olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve mahsullerin satışının tellallık harcına tabi olduğu, aynı Kanunun 68. maddesinde ise, tellallık harcını, mal ve mahsullerini satan gerçek ve tüzel kişilerin ödemekle mükellef oldukları, gerçek ve tüzel kişilerin yapacakları satışları, satış yapmadan önce belediyeye veya mahallindeki belediye ilgililerine haber vermekle ödevli oldukları, haber verilmediği taktirde harcın % 50 fazlasıyla tahsil olunacağının hükme bağlandığı, bu hükümlere göre tellallık harcının mükellefinin mal ve mahsulleri satanlar olduğu, davacı şirketin profesyonel müzayedecilik faaliyetinde bulunması nedeniyle, üçüncü şahıslara ve kendisine ait malların satışında tellallık harcının mükellefi olduğu, ancak olayda herhangi bir üçüncü şahsın mallarının satışı söz konusu olmayıp, harçtan müstesna olan bir kurumun mallarının satışının mevcut olduğu, 4389 sayılı Bankalar Kanununun, Tasarruf Sigorta Fonu başlıklı 15. maddesinin 3. fıkrasında ise, fon'un her türlü vergi resim ve harçtan muaf olduğunun açıklandığı, uyuşmazlıkta harçtan muaf olan bir kurumun mallarının yükümlü şirket tarafından satışının söz konusu olması ve kanun koyucunun amacının, bankalardan fon'a intikal eden malların kolaylıkla satılmasının gerçekleştirilmiş olması, fonun faaliyetinin vergi, resim ve harçtan muaf bulunması nedeniyle hangi kademede gerçekleşirse gerçekleşsin satışa konu mallar için tellallık harcı istenilmeyeceği gerekçesi ile kabul eden .... Vergi Mahkemesinin 27.11.2002 tarih ve 2002/2475 sayılı kararının; salınan tellallık harcının yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşünc...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2001/3081 · K. 2003/545

29 Ocak 2003

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1997/518 · K. 1998/1208

12 Mart 1998

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/7699 · K. 2003/3440

5 Haziran 2003

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1997/4438 · K. 1998/2446

10 Haziran 1998

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1997/368 · K. 1998/1108

19 Mart 1998

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/5815 · K. 2002/1576

16 Nisan 2002