Ön işletme ruhsat harcının her yıl için ödenmesi gerektiği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1998/3782 K. 2000/526 T. 22.2.2000 ÖN İŞLETME RUHSAT HARCI ÖN İŞLETME RUHSAT HARCININ HER YIL İÇİN ÖDENMESİ GEREKTİĞİ HK. 492/md. 108 Temyiz İsteminde Bulunan : .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : .... Vekili : Av. .... İstemin Özeti : Yükümlü adına 1994, 1995, 1996 yıllarına ilişkin olarak tarh edilen kusur cezalı ön işletme ruhsat harcının terkini istemiyle açılan davayı; 3213 sayılı Maden Kanununun 19. maddesinde ön işletme ruhsatının düzenlendiği, 20. maddesinde ise ön işletme ruhsat süresinin 3 yıl olduğu, bu sürenin uzatılamayacağının hükme bağlandığı, 492 sayılı Kanunun 108. maddesinde, imtiyazname, ruhsatname ve diplomalardan bu Kanuna bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olanların harca tabi olduğu, 3418 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişen 8 sayılı tarifenin 3. bölümünün 2. fıkrasında ise ön işletme ruhsatnamelerinden de her yıl için ruhsat harcı alınacağının belirtildiği, 3418 sayılı Kanunun 36. maddesinin 31.3.1998 gün ve 2. mükerrer 19771 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp aynı gün yürürlüğe girdiği, dosyanın incelenmesinden, yükümlünün Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünden aldığı maden ön işletme ruhsatlarının maktu harcının alındığı tarihte ödendiği, daha sonra anılan genel müdürlüğün yazısı üzerine 1994, 1995, 1996 yıllarına ilişkin olarak kusur cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, bu durumda Maden Kanunu uyarınca ön işletme ruhsatının 3 yıllık süreyi kapsadığı, yükümlünün de ruhsata ilişkin harcı peşin olarak ödediğinin anlaşıldığı, buna göre söz konusu harcın her yıl ödenmesi gerekmediğinden cezalı tarhiyatın yerinde olmadığı, kaldı ki 492 sayılı Kanunun 8 sayılı tarifesinin 3418 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 3. bölümünün 2. fıkrasının yürürlük tarihine göre 1998 ve müteakip eden yıllar içinde uygulanacağı hususunu da tartışmasız olduğu gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden .... Vergi Mahkemesinin 12.5.1998 tarih ve K : 1998/303 sayılı kararının; kusur cezalı maden arama ruhsat harcının yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Savcı .....'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Olayda, ruhsat harcı ödenerek 1993 yılında alınan ön işletme ruhsatı için 492 sayılı Kanuna bağlı 8 sayılı tarifenin 3. bölümünün 3. fıkrasına göre her yıl için ön işletme ruhsat harcı alınacağı öngörüldüğünden cezalı tarhiyatın onanması gerekirken terkin eden mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedi...