Vergi mahkemesince onanmış olan tarhiyat üzerinden nispi harç alınması gerektiği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1997/5619 K. 1998/5182 T. 24.12.1998 VERGİ MAHKEMESİNCE ONANMIŞ OLAN TARHİYAT NİSPİ HARÇ VERGİ MAHKEMESİNCE ONANMIŞ OLAN TARHİYAT ÜZERİNDEN NİSPİ HARÇ ALINMASI GEREKTİĞİ HK. 492/md. 5 Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar: 1) Vergi Dairesi Müdürlüğü 2) ... A.Ş. Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Otel işletmeciliği yapan yükümlü şirketin 1995 yılında sahte faturalarda gösterilen katma değer vergisini indirim konusu yaptığının saptanması üzerine düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tarh olunan kaçakçılık cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; inceleme elemanınca karşıt inceleme yapılmak suretiyle ayrıntılı bir şekilde sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu tespit edilen 20.871.712.000 liralık faturaya ilişkin katma değer vergisinin indiriminin mümkün olmadığı, şirketin yetkilileri tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalanan tutanak ve karşıt inceleme raporları doğrultusunda yapılan tarhiyatın kusurlandırıcı bir kanıt ve belge de ibraz edilemediğinden kaçakçılık cezalı katma değer vergisi tarhiyatının yerinde olduğu gerekçesi ile reddederek cezalı tarhiyatı onayan ve 429.000 lira maktu karar harcının davacıdan tahsiline karar veren .... Vergi Mahkemesinin 9.7.1997 tarih ve 1997/304 sayılı kararının; yükümlü şirket tarafından, matrahın şirket kayıtlarına dayanılarak bulunduğu, bu nedenle kayıtların ihticaca salih olmadığından bahsedilemeyeceği ve re'sen tarhiyat yapılamayacağı, vergi dairesi müdürlüğü tarafından ise, dava reddedilerek 11.928.308.593 lira tarhiyat onandığına göre nispi karar harcına hükmedilmesi gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Vergi dairesi müdürlüğü tarafından karşı taraf temyiz talebinin reddi gerektiği savunulmaktadır. Yükümlü şirket tarafından cevap verilmemiştir. Savcı ........ Düşüncesi: Otel işletmeciliği faaliyetinde bulunan davacının 1995 takvim yılına ait hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığının tespit edilmesi sonucunda salınan kaçakçılık cezalı katma değer üzerine açılan davanın reddine ilişkin vergi mahkemesi kararının yükümlü tarafından işin esasına ilişkin olarak vergi dairesi tarafından nispi harca hükmedilmemiş olması nedeniyle temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Yükümlü temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Vergi dairesi temyiz istemine gelince; 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı cetvelin II Nisbi Harçlarla ilgili kısmının (a) bendinde Vergi Mahkemesi ile Bölge İdare Mahkemesi kararlarında, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine Vergi Mahkemesinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemesin...