Takdir komisyonu kararlarının ancak vergi dairelerince dava konusu yapılabileceği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1997/5249 K. 1998/4055 T. 10.11.1998 TAKDİR KOMİSYONU KARARLARINA İTİRAZ TAKDİR KOMİSYONU KARARLARININ ANCAK VERGİ DAİRELERİNCE DAVA KONUSU YAPILABİLECEĞİ HK. 213/md. 377 Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar: S.S. ... Kamyoncular ve Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Yasal süresinde beyannamesini vermeyen yükümlü kooperatifin dönem katma değer vergisi matrahının takdirine ilişkin 5.12.1996 tarih ve 256 sayılı takdir komisyonu kararının iptali istemiyle açılan davayı; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesi uyarınca, bir idari işlemin dava konusu edilebilmesi için kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olması gerektiği, takdir komisyonu kararları birer hazırlık işlemi niteliğinde olduğundan, doğrudan bu işlemlere karşı dava açmak mümkün olmayıp, ancak idarece bu hususlar doğrultusunda tesis edilen nihai işlemlerin dava konusu edilebileceği, olayda da kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmadığı için takdir komisyonu kararına karşı açılan davanın esastan incelenerek karar verilmesi imkanı bulunmadığı, kaldı ki 213 sayılı Yasanın 377. maddesinde belirtildiği üzere, takdir komisyonu kararlarının ancak vergi dairelerince dava konusu yapılabileceği gerekçesiyle reddeden .... Vergi Mahkemesinin 8.7.1997 tarih ve 1997/260 sayılı kararının; idarenin hiçbir işlem ve eyleminin yargı denetimi dışında bırakılamayacağı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Savcı ......'ın Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi .....'in Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen ..... Vergi Mahkemesinin 8.7.1997 tarih ve 1997/260 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına, 1.569.400.- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 10.11.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 377