Biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınabilmesi için önce o yerin eğlence işletmesi olarak yasada belirtilmesi ve daha sonra belediyeler tarafından da, yasada belirtilen hadler arasında kalmak kaydıyla bir tarife hazırlanması ve hazırlanan tarifede tespit edilen vergi miktarının günlük 200.000.tl. yi aşmaması gerektiği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1998/1979 K. 1999/410 T. 4.2.1999 BİLETLE GİRİLMESİ ZORUNLU OLMAYAN YERLER EĞLENCE VERGİSİ BİLETLE GİRİLMESİ ZORUNLU OLMAYAN EĞLENCE YERLERİNDEN EĞLENCE VERGİSİ ALINABİLMESİ İÇİN ÖNCE O YERİN EĞLENCE İŞLETMESİ OLARAK YASADA BELİRTİLMESİ VE DAHA SONRA BELEDİYELER TARAFINDAN DA, YASADA BELİRTİLEN HADLER ARASINDA KALMAK KAYDIYLA BİR TARİFE HAZIRLANMASI VE HAZIRLANAN TARİFEDE TESPİT EDİLEN VERGİ MİKTARININ GÜNLÜK 200.000.TL. Yİ AŞMAMASI GEREKTİĞİ HK. 2464/md. 17 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ........................ Vekili : Av. .................... İstemin Özeti : Elektronik oyun aletleri salonu işleten yükümlüler adına makina adedi dikkate alınarak 1.6.1997-31.8.1997 dönemi için salınan eğlence vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; 2464 sayılı Kanunun 17. ve 96. maddeleri ile 5.9.1992 tarih ve 21336 sayılı bakanlar Kurulu Kararına göre, biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınabilmesi için önce o yerin eğlence işletmesi olarak yasada belirtilmesi ve daha sonra belediyeler tarafından da, yasada belirtilen hadler arasında kalmak kaydıyla bir tarife hazırlanması ve hazırlanan tarifede tespit edilen vergi miktarının günlük 200.000.TL. yi aşmaması gerektiği, olayda ise yükümlülerin işyerinde bulundurduğu oyun makinaları başına günlük 200.000.-TL eğlence vergisi istenmekle yasada belirli azami haddin aşıldığının anlaşıldığı, bu nedenle tarhiyatın günlük 200.000.TL.yi aşan kısmında isabet bulunmadığı gerekçesiyle kısmen kabul ederek tarh edilen eğlence vergisini değişiklikle onayan Konya Vergi Mahkemesinin 6.2.1998 tarih ve 1998/106 sayılı kararının; salonun şehir merkezinin sosyal ve ekonomik yönden en lüks yerinde olduğu, günlük çalışan makina adedi dikkate alınarak vergilendirme yapıldığı, 2464 sayılı Kanunda günlük mü, yoksa makina başına mı azami ve asgari sınır belirlendiğinin açık olmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı ....'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'nun Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen ... Vergi Mahkemesinin 6.2.1998 tarih ve 1998/106 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından t...