Esas No:1996/6453 Karar No:1997/3493
Karar Özeti
Biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınabilmesi için, o yerin yasada eğlence yeri olarak belirtilmesi ve belediyelerce bir tarife hazırlanması gerektiği hk.
Karar Metni
Danıştay 9. Daire E. 1996/6453 K. 1997/3493 T. 12.11.1997 EĞLENCE VERGİSİ BİLETLE GİRİLMESİ ZORUNLU OLMAYAN EĞLENCE YERLERİNDEN EĞLENCE VERGİSİ ALINABİLMESİ İÇİN, O YERİN YASADA EĞLENCE YERİ OLARAK BELİRTİLMESİ VE BELEDİYELERCE BİR TARİFE HAZIRLANMASI GEREKTİĞİ HK. 2464/md. 17 , 21 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Otelcilik Turizm İşletmeleri A.Ş. Karşı Taraf : ... Belediye Başkanlığı ... İstemin Özeti : Yükümlü şirketin, ... mevkiinde çalıştırdığı turistik belgeli tatil köyündeki eğlence yerlerinden dolayı 1.6.1995- 31.8.1995 dönemi için günlük 400.000.-lira üzerinden tahakkuk ettirilen eğlence vergisine karşı açtığı davayı; söz konusu otelin proje örneğinde, diskotek ve 250 kişilik anfitiyatro ve bar bulunduğu, bu tür eğlence yerlerinden otelde kalan müşterilerin yanında, dışarıdan gelenlerin de yararlanabildiği, biletle girilmesi zorunlu olmayan yerler arasında olması nedeniyle ilgili yasa uyarınca tahakkuk ettirilen eğlence vergisinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile reddederek tahakkuku onayan .... Vergi Mahkemesinin 28.5.1996 gün ve 1996/334 sayılı kararının; eğlencenin yapıldığına dair bir tespit bulunmadığı, otel müşterileri dışındaki müşterilerin eğlence yerlerine girmelerinin mümkün olmadığı iddiası ile bozulması isteminden ibarettir. Savunmanın Özeti: Cevap verilmemiştir. Savcı ...... Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi .......'nun Düşüncesi: Turizm işletmesi belgesine sahip olan tatil köyünün bünyesinde bulundurulan eğlence yerlerinden dolayı eğlence vergisinin ödenmediği nedeniyle davalı idarece, olay tarihinde yürürlükte bulunan encümen kararının "Biletle girilmesi zorunlu olmayan yerlerden günlük" başlığını taşıyan "Barlar" bölümünün kullanım alanı 100-300 m2 olan bu yer için günlük 400.000.-lira hesabı ile tahakkuk ettirdiği eğlence vergisine karşı açılan dava sonucunda, vergi mahkemesinin davacı şirketi ilgili yasa maddesine göre eğlence vergisine tabi tutmasında isabetsizlik görülmemiştir. Ancak 2464 sayılı Kanunun verginin nispet ve miktarını belirleyen 21. maddesinin (III) numaralı bendinde, biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinden günlük 10.000.- ile 200.000.- lira arasında eğlence vergisi alınacağı belirtilmiş olup, vergi mahkemesince bu tutarın üzerinde bulunan günlük 400.000.-liraya göre yapılan tahakkuku onamasında isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Vergi Mahkemesi kararının günlük 200.000.- lirayı aşan kısımdan dolayı bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Uyuşmazlık, yükümlü şirket adına tahakkuk ettirilen eğlence vergisine karşı açılan davayı reddeden vergi mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin bulunmaktadır. 2464 ...