Davacıya serbest muhasebecilik ruhsatı verilmemesine ilişkin işlemin reddi hk.
Danıştay 8. Daire E. 1995/4329 K. 1997/2014 T. 9.6.1997 SMM RUHSATI DAVACIYA SERBEST MUHASEBECİLİK RUHSATI VERİLMEMESİNE İLİŞKİN İŞLEMİN REDDİ HK. 3568/md. 2 , gç.md.2 Temyiz İsteminde Bulunan: Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Davacıya serbest muhasebecilik ruhsatı verilmemesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada 1.6.1989 kabul tarihli, 13.6.1989 gün ve 20194 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununun geçici 1/a maddesinde "1 Mart 1989 tarihi itibariyle, Kanunun 2. maddesinin (A) fıkrasında yazılı işleri bir işyerine bağlı olmaksızın yapanlar ve yapmış olanlar" ve 2. fıkrasında "Kanunun 4. maddesinde yazılı nitelikleri taşımaları kaydıyla Kanunun 5. maddesinin A/a bendinde yer alan öğrenim şartı aranmaksızın serbest muhasebeci olmaya hak kazanırlar" hükmünün yer aldığı, dava dosyasının incelenmesinden; davacının ... Vergi Dairesine bağlı olarak 3729450027 vergi sicil numarasıyla 7.2.1989 tarihinden itibaren fiilen serbest muhasebecilik işiyle iştigal ettiği dosyada mevcut ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ilgili yazısından 8.2.1989 tarihli yoklama fişinden, serbest meslek kazanç defterinden ve vergi levhasından anlaşıldığı, 3568 sayılı Yasanın geçici 1/a maddesine göre ilk mükellefiyet tesis tarihinin esas alınmasının gerektiği, bu bağlamda, ilk müracaat tarihi önemli olmayıp ilk mükellefiyet tesis tarihinin önemli olması ve ilk mükellefiyet tesis tarihinin 7.2.1989 olması karşısında dava konusu işlemde mevzuata uyarlık bulunmadığı, her ne kadar davalı idarece başvuru tarihinin ilk mükellefiyet tesis tarihiden sonra olduğu iddia edilmekte ise de, ilk mükellefiyet tesis tarihinin 3568 sayılı Yasanın geçici 1/a maddesinde aranılan koşul olması karşısında idarenin bu iddiası yasal dayanaktan yoksun görüldüğü gerekçesiyle dava konusu işlemi iptal eden ... İdare Mahkemesinin 4.11.1995 gün ve 8 sayılı kararının, gerekli cezaların ödenmesi halinde geriye dönük olarak mükellefiyet tesis ettirilmesinin mümkün olması nedeniyle davacının isteminin kabul edilemeyeceği öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Tetkik Hakimi ...nın Düşüncesi: İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...ün Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danışta...