Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/9124 · K. 2004/154
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2000/9124 Karar No:2004/154

E. 2000/9124K. 2004/15428 Ocak 2004
re�sen takdir
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Re'sen matrah takdirinde esas alınan verilerin hukuka ve gerçeğe uygun olması gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2000/9124 K. 2004/154 T. 28.1.2004 RE'SEN TAKDİR RE'SEN MATRAH TAKDİRİNDE ESAS ALINAN VERİLERİN HUKUKA VE GERÇEĞE UYGUN OLMASI GEREKTİĞİ HK. 213/md. 3 , 30 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: Davacının, katma değer vergisi beyannamelerini vermemesi nedeniyle, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak, 1994/Aralık dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile kesilen kaçakçılık, 1994/Ocak ila Kasım dönemleri için kesilen usulsüzlük cezalarına ilişkin işlemleri; olayda, re'sen takdir nedeni bulunmakla birlikte, davacının ilgili dönemlerde katma değer vergisine tabi mal teslimi ya da hizmet ifası bulunduğu yönünde herhangi bir tespit yapılmadan sadece genel ifadeler kullanılarak takdir edilen matrahta ve bu matrah üzerinden tesis edilen tarh ve ceza kesme işlemlerinde yasal isabet görülmediği; diğer taraftan usulsüzlük cezalarının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle iptal eden .... Vergi Mahkemesinin 14.4.2000 gün ve E: 2000/64, K: 2000/216 sayılı kararının; mükellef olmasına rağmen beyannamelerini vermeyen davacı adına tesis edilen işlemlerin yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz başvurusu; davacının faaliyette bulunduğu halde katma değer vergisi beyannamelerini vermediğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re'sen salınan katma değer vergileri ile kesilen kaçakçılık ve usulsüzlük cezalarına ilişkin işlemleri iptal eden mahkeme kararının bozulması istemine ilişkindir. 27.2.2003 tarih ve 25033 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4811 sayılı Vergi Barışı Kanununun "Kesinleşmemiş veya dava safhasında bulunan kamu alacakları" başlıklı 3'üncü maddesinin 3'üncü fıkrasında, vergi aslına bağlı olmaksızın kesilen cezaların, herhangi bir şart aranmaksızın tahsilinden vazgeçileceği hükme bağlandığından, özel usulsüzlük cezaları yönünden temyiz isteminin konusu kalmamıştır. Mahkeme kararının, vergi aslı ve buna bağlı cezanın iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30'uncu maddesinde, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya ka...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 30

(Değişik birinci fıkra: 21/1/1983-2791/1 md.) Resen vergi tarhı, vergi

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/8815 · K. 2004/70

22 Ocak 2004

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/6505 · K. 2002/4614

31 Aralık 2002

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2001/3309 · K. 2004/796

31 Mart 2004

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/897 · K. 2000/3818

11 Ekim 2000

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2021/27301 · K. 2022/10144

13 Eylül 2022

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1999/1228 · K. 2000/1515

3 Mayıs 2000