Davacı banka tarafından yurt dışındaki bankaya yatırılan mevduatın bankalar arası mevduat olarak kabulüne olanak bulunmadığı hakkında.
Danıştay 7. Daire E. 2000/4579 K. 2002/3135 T. 8.10.2003 BANKALARARASI MEVDUAT DAVACI BANKA TARAFINDAN YURT DIŞINDAKİ BANKAYA YATIRILAN MEVDUATIN BANKALAR ARASI MEVDUAT OLARAK KABULÜNE OLANAK BULUNMADIĞI HAKKINDA. (4389/md.2) Temyiz İsteminde Bulunan: ...... bank Anonim Şirketi Karşı Taraf: ..... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Davacı Şirketin ihtirazi kayıtla vermiş olduğu Ocak/2000 dönemi banka ve sigorta muameleleri vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen verginin 6.925.737.134.- liralık kısmının ret ve iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davayı; 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 28'inci maddesini açıklayarak, Bakanlar Kurulunun 98/11591 ve 98/11795 sayılı kararlarıyla, bankalar arası mevduat muameleleri sonucu lehe alınan paraların % 1 oranında, diğer işlemler nedeniyle lehe alınan paraların % 5 oranında banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olduğu, mevduat türlerini belirleme yetkisi bulunan Merkez Bankasınca çıkarılan Tebliğde; bankalar arası mevduat kavramının Türkiye'de faaliyet gösteren bankalar arasındaki mevduatı ifade ettiği, yurt içindeki bankaların yurt dışındaki bankalara yatırdıkları mevduatın bu kapsamda değerlendirilmemesi gerektiği gerekçesiyle reddeden .... Vergi Mahkemesinin 20.6.2000 gün ve E: 2000/285; K:2000/884 sayılı kararının; Merkez Bankasının bankalararası mevduatı sınıflandırma yetkisinin bulunmadığı, yurt dışındaki bankalara yatırılan mevduatın da bankalar arası mevduat olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi ....'nun Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dosyanın incelenmesinden; davacı Bankanın yurt dışındaki bir bankaya yatırdığı mevduatın davalı idarece bankalar arası mevduat olarak kabul edilmemesi üzerine, davacı tarafından anılan mevduattan elde edilen faiz gelirine % 5 oranında uygulanan banka ve sigorta muameleleri vergisinin ihtirazi kayıtla ödendiği; ödenen verginin 6.925.737.134.- liralık kısmının ret ve iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; Vergi Mahkemesince, davanın, bir bankanın diğer bir bankaya yatırdığı mevduatın bankalar arası mevduat olarak kabul edilebilmesi için muhatap bankanın Türkiye'de faaliyet göstermesi gerektiği; bu nedenle, yurt dışındaki bankaya yat...