İşe başlama bildiriminde belirtilen tarihten önce fiilen pazarcılık faaliyetinde bulunulduğuna dair somut tespit yapılmadan, pazar tezgahı kurma belgesindeki tarih esas alınmak suretiyle geçmişe dönük mükellefiyet tesis edilemeyeceği hakkında.
Danıştay 4. Daire E. 2014/2902 K. 2018/1420 T. 13.02.2018 GEÇMİŞE DÖNÜK MÜKELLEFİYET TESİSİ FAALİYETE İLİŞKİN ARAŞTIRMA VE SOMUT TESPİT İŞE BAŞLAMA BİLDİRİMİNDE BELİRTİLEN TARİHTEN ÖNCE FİİLEN PAZARCILIK FAALİYETİNDE BULUNULDUĞUNA DAİR SOMUT TESPİT YAPILMADAN, PAZAR TEZGAHI KURMA BELGESİNDEKİ TARİH ESAS ALINMAK SURETİYLE GEÇMİŞE DÖNÜK MÜKELLEFİYET TESİS EDİLEMEYECEĞİ HAKKINDA. 213/md. 355 İstemin Özeti: Davacı tarafından, pazarcılık faaliyetinde bulunulacağı belirtilerek tesisi talep edilen vergi mükellefiyetinin işe başlama bildiriminde belirtilen 01/01/2013 tarihi yerine 10/09/1999 tarihinden itibaren pazar esnafı olarak kaydının olduğu ve adına tezgah kurma belgelerinin düzenlendiğine ilişkin Esenler Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü'nün 21/03/2013 tarih ve 2466 sayılı yazısına istinaden geçmişe dönük olarak 01/01/2008 tarihi itibariyle başlatılmasına ilişkin işlemin iptali ile 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. İstanbul 11. Vergi Mahkemesinin 29/11/2013 gün ve E:2013/2029, K:2013/3090 sayılı kararıyla; davalı idarece mükellefiyetin başlangıcının geriye çekilmesine ilişkin olarak yalnızca belediyeden alınan, davacının pazar tezgahının bulunduğuna ilişkin yazıya dayanıldığı, bunun dışında davacının mükellefiyetinin 01/01/2008 tarihinden itibaren başlamasını gerektirecek faaliyeti olduğuna ilişkin herhangi bir araştırma ve somut tespitin bulunmadığı, belediyeden davacı adına pazar yeri tahsis edilmesinin davacının fiilen pazarcılık yaptığı anlamına gelmeyeceği, dolayısıyla davacının mükellefiyet kaydının başlangıç tarihinin kendi başvuru tarihi olan 01/01/2013 yerine 01/01/2008 olarak değiştirilmesine ilişkin işlemde ve bu mükellefiyet tarihi değişikliğine bağlı olarak elektronik ortamda beyanname verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Tetkik Hâkimi ''''' Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay 4. Dairesince işin gereği görüşüldü: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesinin kararının onanmasına, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde Danıştay'da kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle...