Mahkeme kararı uyarınca ödenen, sonra yine mahkeme kararına göre geri alınan faizin ?vergi? olarak nitelendirilerek, gecikme faizi hesaplanmasına olanak bulunmadığı hakkında.
Danıştay 4. Daire E. 2005/463 K.2005/1884 T. 24.10.2005 ÖZEL ÖDEME ZAMANLARI GECİKME FAİZİ MAHKEME KARARI UYARINCA ÖDENEN, SONRA YİNE MAHKEME KARARINA GÖRE GERİ ALINAN FAİZİN ?VERGİ? OLARAK NİTELENDİRİLEREK, GECİKME FAİZİ HESAPLANMASINA OLANAK BULUNMADIĞI HAKKINDA. 213/md. 112 İstemin Özeti: Mahkeme kararı üzerine davacıya ödenen faizin, sonradan bozma kararı uyarınca verilen karara dayanılarak geri alınması sonucu hesaplanan gecikme faizinin istenilmesine ilişkin 27.8.2003 günlü ve 1122 sayılı işlemin iptali ve mahsup yoluyla alınan gecikme faizinin iadesi istemiyle dava açılmıştır. İstanbul 8. Vergi Mahkemesi 10.11.2004 günlü ve E:2003/2588, K: 2004/2253 sayılı kararıyla; Vergi Usul Kanununun 112. maddesinde ikmalen, re'sen ve idarece salınan vergilere gecikme faizi uygulanacağının belirtildiği, cezai mahiyetteki tecil faizine gecikme faizi uygulanacağı yönünde bir hüküm bulunmadığı, bu durumda davacıya ödenen faiz için gecikme faizi hesaplanmasına olanak bulunmadığından, gecikme faizinin bir kısmının mahsup yolu ile tahsilinde, bir kısmının ise istenilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline, tahsil edilen kısmın iadesine karar vermiştir. Davalı İdare, mahkeme kararı uyarınca ödenip, bozma kararı uyarınca geri alınan faiz için Vergi Usul Kanununun 112. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tecil faizi oranında hesaplanan gecikme faizinin Kanuna uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi ?. Düşüncesi: Uyuşmazlık konusu olayda, mahkeme kararı uyarınca ödenmiş olup, yine mahkeme kararıyla davalı idare tarafından geri alınmasına karar verilen faiz üzerinden Vergi Usul Kanununun 112/5. maddesi uyarınca tecil faizi oranında bir gecikme faizi hesaplanmıştır. 112. maddenin 5 numaralı fıkrası 4731 sayılı Kanunun 4/c maddesiyle eklenmiştir. Anılan maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, yargıda geçen süre esnasında mahkeme kararına göre iade edilmiş paralar için gecikme faizi hesaplanması yönünde herhangi bir düzenleme bulunmadığı, bu durumun ise ekonomik sistemin genel prensiplerine aykırı düştüğü, bu nedenle anılan düzenlemenin yapıldığı öngörülmüştür. Kanunda sadece ?vergiler? tabiri kullanılmış ise de, Kanunun gerekçesinde idare tarafından mükelleflere mahkeme kararına göre yapılan her türlü ödemenin kastedildiği anlaşılmaktadır. Devlete ait bir paranın, mükellefler üzerinde faizsiz olarak kalması sonuç olarak hakkaniyete ve ekonomik gereklere de uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulmasını gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ?. Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı d...